II SAB/Gl 14/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski ( spr. ) Sędziowie Sędzia WSA Włodzimierz Kubik Sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka Protokolant sekr. sąd. Elwira Massel po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 lipca 2007 r. sprawy ze skargi J. R. i R. R. na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie niewydania decyzji w sprawie o nabycie nieruchomości na rzecz Skarbu Państwa oddala skargę Po rozpoznaniu wniosku Prezesa Agencji Budowy i Eksploatacji Autostrad Prezydent Miasta Z., decyzją z dnia [...] r. nr [...] zatwierdził projekt podziału nieruchomości położonej w Z. karta mapy: [...], nr A, objętej KW nr [...] Sądu Rejonowego w Z., należącej do Gminy Z., w wyniku którego powstały działki nr B o pow. [...] m2 i nr C o pow. [...] m2. Aktem notarialnym z dnia [...] 2004 r. prawo wieczystego użytkowania tych działek nabyli J. i R. małżonkowie R.. W następstwie ich żądania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K., decyzją z dnia [...] r. stwierdziło nieważność powyższej decyzji podziałowej. W wyniku ponownego rozpoznania sprawy Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy to swoje rozstrzygnięcie decyzją z dnia [...] r. Skarga na tę zaś decyzję wniesiona przez Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad została oddalona prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 29 września 2006 r. sygn. akt II SA/Gl 935/05. Do stwierdzenia nieważności decyzji o zatwierdzeniu podziału nieruchomości doszło dlatego, że podział został dokonany niezgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji odcinka autostrady płatnej A-[...], od węzła "[...]" w G. do węzła "[...]" w C.. We wniosku z dnia [...] 2005 r. skierowanym do Wojewody [...] skarżący domagali się stwierdzenia nabycia przez Skarb Państwa własności nieruchomości objętej księgą wieczystą nr [...] Sądu Rejonowego w Z. wskazując jako podstawę tego żądania art. 14 ust. 4 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych /Dz.U. nr 80 poz. 721 ze zm./. Decyzją z dnia [...] r. Wojewoda [...] odmówił uwzględnienia tego wniosku stojąc na stanowisku, że żadna z części nieruchomości objętej wnioskiem nie została wykorzystana /zajęta/ pod autostradę w fazie jej realizacji. W następstwie wniesionego przez małżonków R. odwołania decyzja ta została uchylona, a sprawa przekazana do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji decyzją Ministra Budownictwa z dnia [...] r. nr [...]. Postanowieniem z dnia [...] r. Minister ten uznał zaś za nieuzasadnione zażalenie małżonków R. na bezczynność Wojewody [...] w przedmiotowym postępowaniu podnosząc, że zażalenie to zostało wniesione pismem z dnia [...] 2006 r. gdy tymczasem akta sprawy zostały zwrócone Wojewodzie dopiero przy piśmie z dnia [...] 2006 r. W skardze do sądu administracyjnego z dnia [...] 2007 r. na bezczynność Wojewody [...] R. i J. małżonkowie R. wnieśli o wyznaczenie temu organowi 14-dniowego terminu na ponowne rozpatrzenie sprawy w przedmiocie nabycia przez Skarb Państwa własności nieruchomości z dniem [...] czerwca 1998 r. oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Uzasadniając skargę podali, że pomimo upływu ustawowego terminu po wydaniu w/w decyzji Ministra Budownictwa z dnia [...] r. Wojewoda nie wydal decyzji w przedmiocie ich wniosku. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie. Uzasadniając to stanowisko stwierdził, że warunkiem koniecznym wydania decyzji o stwierdzeniu nabycia przez Skarb Państwa nieruchomości w trybie art. 14 ust. 1 i 3 w/w ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. jest wcześniejsze wydanie decyzji po podziale nieruchomości z wydzieleniem działki przeznaczonej pod autostradę, a taka nie została dotychczas wydana. Poprzednia decyzja podziałowa w tym przedmiocie Prezydenta Miasta Z. z dnia [...] r. została wyeliminowana przy tym z obrotu prawnego w następstwie stwierdzenia jej nieważności. W konsekwencji postanowieniem z dnia [...] r. wydanym na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa Wojewoda [...] zawiesił postępowanie w sprawie objętej skargą na jego bezczynność do czasu wydania orzeczenia w sprawie podziału nieruchomości. Na rozprawie sądowej w dniu 11 lipca 2007 r. skarżący oświadczył, że postanowienie Wojewody [...] o zawieszeniu postępowania zostało utrzymane następnie w mocy postanowieniem Ministra Budownictwa, które nie zostało zaskarżone do sądu administracyjnego. Pomimo tego skarżący podtrzymał skargę na bezczynność. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie albowiem w dacie orzekania przez Sąd brak jest podstaw do przyjęcia bezczynności Wojewody w rozpoznaniu w/w wniosku skarżących z dnia [...] 2005 r. Bezczynności takiej nie można przyjąć, skoro prawomocnym postanowieniem postępowanie w sprawie zostało zawieszone do czasu zakończenia postępowania w przedmiocie podziału nieruchomości. W niniejszym postępowaniu Sąd nie był władny skontrolować zasadności tego zawieszenia, a tym bardziej uchylić postanowienia o zawieszeniu postępowania, gdyż nie byłoby to rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy w rozumieniu art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm., zwanej dalej ustawą p.p.s.a./, zwłaszcza w sytuacji gdy właściwym miejscowo do rozpoznania ewentualnej skargi na postanowienie w przedmiocie zawieszenia wydane przez Ministra Budownictwa w dniu [...] r. byłby Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. W tej sytuacji skarżący mogą się ewentualnie domagać podjęcia zawieszonego postępowania, tym bardziej gdy jak przyznały obie strony na rozprawie sądowej, w sprawie o podział nieruchomości zapadła już prawomocna odmowna decyzja Prezydenta Miasta Z. z dnia [...] r. /zobacz k. [...] i [...]–[...] akt sądowych/. Ponieważ odpadła przyczyna zawieszenia istnieją też podstawy do podjęcia tego postępowania z urzędu /art. 97 § 2 kpa/. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a. Sąd uznał przy tym, że skarżący jako użytkownicy wieczyści objętej postępowaniem nieruchomości mieli interes prawny w rozumieniu art. 50 § 1 tej ustawy we wniesieniu skargi. Gdyby bowiem przyjąć, że istotnie w sprawie miałaby zastosowanie treść art. 14 ust. 1 i 4 ustawy wskazanej we wniosku skarżących z dnia [...] 2005 r., to chociażby z uwagi na obowiązek uiszczania opłat rocznych za wieczyste użytkowanie oraz możliwość aktualizacji tych opłat /art. 77 i następne ustawy z 21.08.1997 r. o gospodarce nieruchomościami – Dz.U. z 2004 r. Nr 261 poz. 2603 ze zm./ wieczysty użytkownik ma prawo wiedzieć kto jest właścicielem nieruchomości i podejmować czynności zmierzające do prawnego potwierdzenia tożsamości właściciela. Sąd nie orzekł w przedmiocie wniosku skarżących o zasądzenie kosztów postępowania, gdyż zgodnie z treścią art. 209 ustawy p.p.s.a. rozstrzygnięcie w tym względzie zamieszcza się w orzeczeniu uwzględniającym skargę, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca.