II SAB/Gl 14/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Łucja Franiczek po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. K. na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w K. w przedmiocie ewidencji gruntów i budynków postanawia: odrzucić skargę Prowadząc sprawę z wniosku H. S. z udziałem E. K. o zasiedzenie ( sygn. akt [...]), pismem z dnia [...] r. na zarządzenie sędziego, Sąd Rejonowy w B. zobowiązał I. L. do złożenia wypisu z rejestru gruntów wraz z opisem i mapą, wykazu zmian gruntowych, z których wynikałoby, że działka nr 1 powstała z działki 2 – pod rygorem uzyskania tych dokumentów na jej koszt. Z kolei E. K. zakwestionował rzetelność działań geodety uprawnionego S. D., zarzucając że na mapie ewidencji gruntów i budynków została bezpodstawnie naniesiona droga, dokumentacja została sfałszowana i nie został powiadomiony o wykonywaniu prac przez geodetę. Na tej podstawie domagał się "unieważnienia" dokumentów nr [...]. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego pismem z dnia [...] r. nr [...] odpowiadając na skargę co do prac S. D. podał, że nie wykonywała ona dokumentacji podlegającej przejęciu do powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, które spowodowałyby wprowadzenie zmian na mapie ewidencyjnej. Geodeta w dniu [...] r. odebrała wypis z rejestru gruntów i wyrys z mapy dotyczącej działki nr 1 oraz wyciąg z wykazu zmian gruntowych, sporządzony w ramach podziału nieruchomości [...]. Dokumenty te zostały opatrzone przez organ klauzulą potwierdzającą ich przeznaczenie do dokonywania wpisu w księgach wieczystych oraz podpisane przez pracownika Starostwa B., a ich wydanie nastąpiło na podstawie pisma SR z dnia [...] r. W związku z tym nie stwierdzono zasadności zarzutów co do prac geodety. Następnie pismem z dnia [...]r. nr [...] "[...]" [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego objaśnił zasady udostępnienia danych z ewidencji gruntów i budynków oraz wskazał, że dokument [...] z dnia [...] r. jest poświadczeniem stanu wynikającego z ewidencji gruntów i budynków prowadzonej przez Starostę B. i brak podstaw prawnych do stwierdzenia nieważności takiego dokumentu, a jedynie strony mogą występować z żądaniem wprowadzenia nowego stanu lub przywrócenia stanu na mapie ewidencyjnej zgodnie z treścią dokumentów źródłowych. W skardze do sądu administracyjnego E. K. zarzucił, że działania podjęte przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego nie są odpowiedzią na jego skargę, dotyczącą samowolnego wejścia na jego działkę przez geodetę S. D. i sfałszowania mapy ewidencji działki nr 1, a także poświadczenia nieprawdy przez Wydział Geodezji Starostwa Powiatowego w B. i nie przeciwdziałają skutkom złożenia sfałszowanej mapy do sprawy o zasiedzenie, rozpatrywanej w Sądzie Rejonowym w B. sygn. akt [...] W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wniósł o jej odrzucenie lub oddalenie. Po zrelacjonowaniu przebiegu dotychczasowego postępowania organ ten wyjaśnił, że skargę na pracę geodety S. D. rozpatrzono w zakresie kompetencji określonych w art. 7b ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne ( Dz. U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027 ze zm.) oraz rozp. Rady Ministrów z dnia 28 sierpnia 2001 r. ( Dz. U. Nr 101, poz. 1090). Obowiązujące przepisy nie zezwalają organowi kontrolującemu na wydawanie indywidualnych rozstrzygnięć unieważniających czynności organu kontrolowanego. Na wnoszone skargi organ ten udzielił zaś skarżącemu odpowiedzi pismami z dat [...]r. i [...] r., co czyni bezpodstawnym zarzut bezczynności organu. Na wezwanie Sądu skarżący pismem z dnia [...] r. sprecyzował skargę w ten sposób, że zarzucił brak postępowania sprowadzającego w zakresie wyjaśnienia interesu prawnego po stronie W. i I. małż. L., uprawniającego ich do zlecenia bez jego wiedzy wykonania dokumentacji jego działki nr [...] i jej podziału według własnej woli, a także brak działań organu wyższego stopnia co do unieważnienia bezprawnie wykonanej dokumentacji, dopuszczenie do sfałszowania danych w ewidencji gruntów i wreszcie brak reakcji na bezprawne wejście przez geodetę na jego grunt. Nadto, skarżący podał, że przed wniesieniem skargi nie wniósł zażalenia do organu wyższego stopnia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga na bezczynność jest niedopuszczalna, bowiem organ administracji nie był zobligowany do działania w formach wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Tymczasem w myśl art. 3 § 2 pkt 8 tej ustawy, jedynie w tych przypadkach sprawa bezczynności organu administracji podlega kognicji sądu administracyjnego. Regulacja ta koreluje z treścią art. 149 ustawy, który to przepis stanowi o rozstrzygnięciu sądu w razie uwzględnienia skarg na bezczynność. Mianowicie, wówczas sąd zobowiąże organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności, wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a. Jak zasadnie wskazał organ, którego bezczynność zaskarżono kompetencje wojewódzkiego inspektora nadzoru geodezyjnego i kartograficznego wymienia art. 7b ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne, przywołanej w odpowiedzi na skargę. I tak, organ ten w szczególności kontroluje przestrzeganie i stosowanie przepisów ustawy, w tym zgodność wykonywania prac geodezyjnych i kartograficznych z przepisami ustawy i kontroluje działania administracji geodezyjnej i kartograficznej. Jednak wynik tej kontroli w formie protokołu oraz zalecenia pokontrolne zgodnie z § 13 ust. 1 i § 14 rozp. Rady Ministrów z dnia 28 sierpnia 2001 r. w sprawie kontroli urzędów, instytucji publicznych i przedsiębiorców w zakresie przestrzegania przepisów dotyczących geodezji i kartografii ( Dz. U. Nr 101, poz. 1090), nie stanowi żadnego z aktów, bądź czynności w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 1 – 4a ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W szczególności, nie jest to akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczący uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Nadto, z mocy art. 7 b ust. 2 ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne, w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego wojewódzki inspektor nadzoru geodezyjnego i kartograficznego jest organem pierwszej instancji w sprawach określonych w ustawie oraz organem wyższego stopnia w stosunku do organów administracji geodezyjnej i kartograficznej. W ramach tych kompetencji, organ ten rozpatruje środki odwoławcze od decyzji organu I instancji, zażalenia na postanowienia tych organów oraz jest właściwy do stwierdzenia nieważności decyzji ( bądź postanowień ) w przypadkach wymienionych w art. 156 kpa. W świetle treści pisma skarżącego z dnia [...]r. stwierdzić należy, że organ, którego bezczynność zaskarżono, nie "unieważnił" bezprawnie – w ocenie skarżącego – wykonanej dokumentacji geodezyjnej, dopuszczając do fałszowania danych w ewidencji gruntów. Natomiast zdaniem organu, czynności materialno – techniczne organu prowadzącego ewidencje nie podlegają wzruszeniu w trybie postępowania administracyjnego przez organ wyższego stopnia. Wskazać jednak przyjdzie, że o ile brak podstaw prawnych do wszczęcia postępowania nadzwyczajnego, organ zobligowany jest do wydania decyzji w tym przedmiocie zgodnie z art. 157 § 3 kpa. Zatem w tym zakresie skarga na bezczynność byłaby co do zasady dopuszczalna. Jednak dalszym warunkiem formalnym jest uprzednie wniesienie zażalenia w trybie art. 37 kpa do organu wyższego stopnia – w tym wypadku Głównego Geodety Kraju. Tymczasem skarżący na wezwanie sądu w przywołanym piśmie z dnia [...]r. wyjaśnił, że uprzednio nie wniósł zażalenia na bezczynność organu. Stąd też i w tym zakresie skarga na bezczynność jest niedopuszczalna wobec niewyczerpania środków odwoławczych ( art. 52 § 1 i 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ). Natomiast zarzuty w postaci niewyjaśnienia interesu prawnego małż. L. oraz bezprawnego wejścia geodety w teren działki nr 1 na ich zlecenie, nie podlegały rozstrzygnięciu przez organ odwoławczy w formie decyzji administracyjnej, postanowienia bądź innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej. Sprawa bezczynności w tym zakresie nie podlega zatem kognicji sądu administracyjnego, podobnie jak i skargi wnoszone w trybie Działu VIII kpa. Z tych wszystkich względów skarga na bezczynność podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.