II SAB/Gl 144/23
PostanowienieWSA w Gliwicach2023-11-13
Skład orzekający: Krzysztof Nowak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej może zostać uwzględniona, jeśli strona skarżąca nie poprzedziła jej złożeniem ponaglenia do organu wyższego stopnia lub organu prowadzącego postępowanie, gdy nie ma organu wyższego stopnia?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej podlega odrzuceniu, jeżeli strona skarżąca nie poprzedziła jej złożeniem ponaglenia, o którym mowa w art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego. Pismo, które nie spełnia wymogów formalnych ponaglenia i nie zostało skierowane do właściwego organu, nie może być uznane za skuteczne wyczerpanie środków zaskarżenia.Stan faktyczny
Skarżąca złożyła skargę na bezczynność Prezydenta Miasta Z. w sprawie wydania decyzji ustalającej wysokość opłaty rocznej z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności. Sąd wezwał skarżącą do wykazania, czy przed złożeniem skargi wniosła ponaglenie. Skarżąca wskazała pismo z dnia 21 listopada 2022 r. jako ponaglenie, jednak sąd uznał, że nie spełnia ono wymogów formalnych tego środka prawnego.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Nowak, , , po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.G. na bezczynność Prezydenta Miasta Z. w przedmiocie wydania decyzji ustalającej wysokość opłaty rocznej z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.
Pismem z dnia 12 lipca 2023 r. J.G. (dalej: "skarżąca") wniosła do tut. Sądu skargę na bezczynność Prezydenta Miasta Z. w przedmiocie wydania decyzji ustalającej wysokość opłaty rocznej z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności.
Na mocy zarządzeń Przewodniczącego Wydziału II z dnia 25 września 2023 r. oraz z 4 października 2023 r. wezwano skarżącą do wykazania, czy przed złożeniem skargi na bezczynność wniosła ponaglenie za pośrednictwem organu do organu wyższego stopnia w myśl art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 735, dalej: "k.p.a."), w terminie 7 dni, pod rygorem uznania, że skarżąca takiego ponaglenia nie składała.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżąca w piśmie z dnia 18 października 2023 r. poinformowała, że zwróciła się z ponagleniem do organu pismem z dnia 21 listopada 2022 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. 2023 r. poz. 1634 ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia rozumieć należy sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak na przykład zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie.
Natomiast zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a. w przypadku bezczynności organu stronie przysługuje prawo wniesienia ponaglenia. W świetle art. 37 § 3 k.p.a. ponaglenie wnosi się: do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie (pkt 1); albo do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (pkt 2). Zgodnie z treścią art. 37 § 2 k.p.a. ponaglenie musi zawierać uzasadnienie.
W ocenie tut. Sądu skarżąca w rozpatrywanej sprawie nie poprzedziła złożenia skargi na bezczynność organu, składanej do Sądu, ponagleniem zgodnie z art. 37 k.p.a. Pismo skarżącej z dnia 21 listopada 2022 r., które ona sama wskazała jako ponaglenie, nie nosi cech tego środka prawnego. Nie zostało ono skierowane do organu wyższego stopnia. Skarżąca w piśmie tym ponownie przedstawiła swoje stanowisko w sprawie, zażądała wydania decyzji i poinformowała organ, ze w razie braku reakcji złoży skargę na bezczynność organu do sądu administracyjnego i będzie dochodziła należnego jej odszkodowania, jeśli z tego tytułu poniesie wymierny uszczerbek finansowy. Nie sformułowała jednak zarzutów odnośnie bezczynności czy przewlekłości postępowania i nie zażądała stwierdzenia bezczynności organu, zobowiązania go do wydania rozstrzygnięcia i ustalenia osób ponoszących odpowiedzialność za zaistniały stan rzeczy.
Mając na względzie fakt, że pismo skarżącej z dnia 21 listopada 2022 r. nie stanowiło ponaglenia, a skarżąca nie wykazała, że składała innego pisma, które stanowiłoby ponaglenie w rozumieniu art. 37 k.p.a. należało uznać, że skarga na bezczynność organu wniesiona do tut. Sądu nie została poprzedzona wyczerpaniem przysługujących skarżącej środków zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a.
W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 53 § 2b p.p.s.a. .
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło