II SAB/Gl 15/06

Dnia 29 stycznia 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia NSA Ewa Krawczyk, po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2007 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W P. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. G. w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie postanawia uzupełnić postanowienie z dnia 27 października 2006 roku o umorzeniu postępowania poprzez orzeczenie o kosztach w ten sposób, iż zasądza od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. G. na rzecz skarżącego W. P. kwotę [...],- złotych (słownie: [...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z dnia [...] roku skarżący W. P. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach o zwrot poniesionych przez niego kosztów postępowania w sprawie w wysokości [...],- złotych - w związku z wydaniem w dniu 27 października 2006 roku postanowienia o umorzeniu postępowania. W ocenie skarżącego, skoro z treści uzasadnienia tegoż postanowienia wynikało, iż skarga była zasadna, przeto przysługiwał mu zwrot poniesionych kosztów postępowania, tj. uiszczonego wpisu sądowego od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek skarżącego zasługiwał na uwzględnienie. W pierwszej kolejności przywołać należy treść przepisu art. 201 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – zwanej dalej p.p.s.a. (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), który stanowi, iż Zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 . W razie umorzenia postępowania w przypadku określonym w art. 118 § 2, przepis art. 206 stosuje się odpowiednio. W przepisie tym uregulowano dwa dodatkowe przypadki, które poza uwzględnieniem skargi przez sąd, o czym mowa w art. 200 p.p.s.a., dają podstawę do zasądzenia na rzecz skarżącego od organu zwrotu kosztów. Przypadki te dotyczą sytuacji, kiedy organ wskutek skargi zmienił zaskarżony akt lub czynność albo podjął działanie bądź w drodze samokontroli (art. 54 § 3 p.p.s.a.), bądź wobec skutecznie przeprowadzonej mediacji (art. 118 p.p.s.a.). A zatem przyjąć należy, iż w obu tych sytuacjach skarga była zasadna, a w sytuacji opisanej dyspozycją przepisu art. 54 § 3 p.p.s.a. – w całości. Podkreślenia jednak wymaga fakt, iż o ile w wypadku, o którym mowa w przepisie art. 200 p.p.s.a. zasadność tę uznaje sąd administracyjny w wyroku uwzględniającym skargę, to w przypadku, o którym mowa w przepisie art. 54 § 3 p.p.s.a. – organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, weryfikując zaskarżone orzeczenie lub podejmując działanie. Dopuszczalność uzupełnienia wyroku przewidziana została przez ustawodawcę w regulacji przepisu art. 157 p.p.s.a., który poprzez odesłanie zawarte w przepisie art. 166 p.p.s.a. znajduje odpowiednie zastosowanie także do postanowień. Zgodnie z tym przepisem, strona może domagać się uzupełnienia wyroku (postanowienia), jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Co istotne, wszczęcie postępowania rektyfikacyjnego może nastąpić jedynie na wniosek. Innymi słowy, w przedmiocie uzupełnienia wyroku (postanowienia) sąd nie może orzekać z urzędu. Stosowny wniosek w tym zakresie strona może zgłosić w ciągu 14 dni od doręczenia wyroku z urzędu, a gdy wyroku nie doręcza się stronie – w ciągu 14 dni od dnia ogłoszenia. Niezależnie od powyższego, również jedynie na wniosek strony sąd rozstrzyga o zwrocie kosztów postępowania w razie wydania orzeczenia uwzględniającego skargę oraz w wypadku wskazanym w przepisach art. 201, art. 203 i art. 204 – wobec unormowania tej kwestii przez przepis art. 209 ustawy p.p.s.a. Przenosząc następnie powyższe rozważania merytoryczne na grunt stanu faktycznego niniejszej sprawy w pierwszej kolejności wskazać należy, iż postanowieniem z dnia 27 października 2006 roku tut. Sąd – w oparciu o przepis art. 161 § 1 pkt. 2 p.p.s.a. - umorzył postępowanie w sprawie ze skargi W. P. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. G. W uzasadnieniu tegoż postanowienia czytamy m.in., iż (...) począwszy od [...] roku Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w T. G., tj. od chwili zwrotu akt sądowych i przesłania ich do organu I instancji pozostawał bezczynny w rozpatrywaniu przedmiotowej sprawy i w/w wniosków skarżącego z [...] roku. Jednakże w dniu [...] roku organ ten wydał decyzję kończąc w ten sposób postępowanie pierwszointancyjne. Tym samym ustał stan jego bezczynności (...). Wobec powyższego, w okolicznościach rozpoznawanej sprawy zaistniała sytuacja objęta hipotezą przepisu art. 201 § 1 p.p.s.a. (w związku z art. 54 § 3 p.p.s.a.). Istniały zatem podstawy do zasądzenia na rzecz skarżącego od organu zwrotu poniesionych kosztów, czyli w niniejszej sprawie kwoty [...],- złotych z tytułu uiszczonego przez skarżącego wpisu sądowego od skargi. W kwestii terminowości złożonego wniosku o uzupełnienie postanowienia zauważyć należy, że wobec tego, iż przepis art. 166 p.p.s.a. nakazuje odpowiednie stosowanie przepisu art. 157 p.p.s.a. do postanowień, a regulacja przepisu art. 163 § 1 p.p.s.a. wskazuje jednoznacznie, iż postanowienia ogłoszone na rozprawie sąd uzasadnia, gdy podlegają zaskarżeniu i doręcza stronom, stąd Sąd stoi na stanowisku, iż termin 14 dni na złożenie wniosku, o którym mowa w art. 157 § 1 p.p.s.a. należy liczyć od daty doręczenia stronie postanowienia wraz z uzasadnieniem. Z uwagi na fakt, iż postanowienie o umorzeniu postępowania z dnia 27 października 2006 roku zostało doręczone skarżącemu w dniu [...] roku, a wniosek o uzupełnienie tego postanowienia złożony został osobiście przez skarżącego w Sądzie w dniu [...] roku, stwierdzić jednoznacznie można, iż został on złożony z zachowaniem terminu przewidzianego dla jego złożenia. Ponieważ sąd w postanowieniu z dnia 27 października 2006 roku o umorzeniu postępowania nie orzekł o zwrocie kosztów, przeto wniosek skarżącego o uzupełnienie tegoż postanowienia, uznać należało za zasadny. W tym stanie rzeczy, Sąd działając na zasadzie przywołanych wyżej przepisów prawa oraz przepisu art. 157 § 2 p.p.s.a. w związku z art. 166 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.