II SAB/Gl 153/24

PostanowienieWSA w Gliwicach2024-09-16

Skład orzekający: sędzia WSA Renata Siudyka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu w przedmiocie rozpoznania skargi na działanie organu w sprawie odmowy udostępnienia dokumentów geodezyjnych podlega kognicji sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu w przedmiocie rozpoznania skargi złożonej w trybie przepisów o skargach i wnioskach (art. 227 k.p.a.) nie należy do właściwości rzeczowej sądów administracyjnych. Postępowanie skargowo-wnioskowe jest odrębne od postępowania administracyjnego i nie kończy się wydaniem decyzji administracyjnej, a jego zakończenie (zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi) nie uruchamia dalszego trybu instancyjnego, w tym sądowoadministracyjnego. W związku z tym, skarga taka podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Stan faktyczny
Z.P. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na bezczynność Rady Miasta C. w przedmiocie rozpoznania jego skargi na działanie Prezydenta Miasta C. w sprawie odmowy udostępnienia dokumentów geodezyjnych. Organ wniósł o odrzucenie skargi, wskazując na brak właściwości sądu administracyjnego. Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodnicząca sędzia WSA Renata Siudyka po rozpoznaniu w dniu 16 września 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.P. na bezczynność Rady Miasta C. w przedmiocie rozpoznania skargi na działanie Prezydenta Miasta C. w sprawie dotyczącej odmowy udostępnienia dokumentów geodezyjnych postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 28 czerwca 2024 r. Z. P. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach ze skargą m.in. na bezczynność Rady Miasta C. w przedmiocie rozpoznania jego skargi na działanie Prezydenta Miasta C.w sprawie dotyczącej odmowy udostępnienia dokumentów geodezyjnych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, z uwagi na brak właściwości sądu administracyjnego w tej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz.1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zakres kognicji tych sądów określają przepisy art. 3, art. 4 i art. 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 – dalej zwanej p.p.s.a.). Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4 tego przepisu. Z kolei w art. 3 § 2 pkt 9 p.p.s.a. wskazano na możliwość wniesienia skargi na bezczynność w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 tego przepisu aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Wyszczególnienie wymienionych wyżej aktów jest wyczerpujące, zatem skarga wniesiona na bezczynność organu administracji publicznej wykraczającą poza ten zakres przedmiotowy nie należy do właściwości sądów administracyjnych i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., na co słusznie zwrócił uwagę organ. Oceniając charakter rozpatrywanej sprawy należy zauważyć, że stosownie do treści art. 227 k.p.a. przedmiotem tzw. skargi powszechnej może być, w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Skarga tego rodzaju jest zatem szczególnym środkiem ochrony różnych interesów jednostki, zawierającym zarzut wadliwej działalności organu lub jego pracownika. Wskazać należy, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym jako utrwalony uznaje się pogląd, iż w sprawach dotyczących postępowania skargowego normowanego przepisami k.p.a. nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Jednolicie sądy administracyjne przyjmują w swym orzecznictwie, że działania podejmowane przez organ w trybie postępowania w sprawie skarg i wniosków, normowane przepisami działu VIII k.p.a., nie mają formy aktu lub czynności, wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a. Skarga na zawiadomienie organu o sposobie załatwienia skargi złożonej w trybie art. 227 k.p.a., niezależnie od tego, jaka forma zostanie nadana temu zawiadomieniu, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna (zob. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 7 grudnia 2004 r., o sygn. akt II SAB/Wa 193/04, LEX). Podkreśla się także, że postępowanie skargowo - wnioskowe uregulowane w Dziale VIII k.p.a. ma charakter odrębny od postępowania administracyjnego, a do czynności podejmowanych w tym postępowaniu nie stosuje się przepisów Działu II k.p.a., ponieważ w odróżnieniu od postępowania administracyjnego, postępowanie skargowo - wnioskowe nie kończy się wydaniem decyzji administracyjnej. Tryb skargowy jest jednoinstancyjnym postępowaniem o charakterze uproszczonym, którego zakończenie, czyli zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi, nie daje podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego, a więc nie tylko postępowania odwoławczego, ale także postępowania sądowoadministracyjnego. Zainicjowana skargą powszechną ocena sposobu działania organu, jak i jego pracowników, sprowadzająca się do ustalenia prawidłowości i terminowości ich działania oraz zbadania potrzeby podjęcia określonych czynności, stanowi wobec tego wewnętrzną sprawę organów. Tym samym kontroli sądu administracyjnego nie podlega również bezczynność organu w tym przedmiocie. Przywołane okoliczności stanowią podstawę do uznania, że wniesiona w przedmiotowej sprawie skarga nie dotyczy spraw należących do właściwości rzeczowej sądu administracyjnego i jako taka nie podlega merytorycznemu rozpoznaniu. Obliguje to Sąd do jej odrzucenia, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło