II SAB/Gl 156/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Agnieszka Kręcisz-Sarna po rozpoznaniu w dniu 16 września 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. A. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Śląskiego w przedmiocie rozpoznania wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Pismem z 27 czerwca 2024 r., Z. A. (dalej "Skarżący") złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na przewlekłość Wojewody Śląskiego w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy. Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II z 12 sierpnia 2024 r., wezwano Skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez podanie numeru PESEL oraz wykazanie, czy wystąpił w trybie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2024 r., poz. 572, ze zm.; dalej "k.p.a.") z ponagleniem do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie przez Wojewodę Śląskiego w przedmiocie rozpoznania wniosku o udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy, a jeśli tak, to należy nadesłać do sądu jego odpis. Nadto wezwano Skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł. Na uzupełnienie powyższych braków wyznaczono termin 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca wskazane wezwania, wraz ze stosownymi pouczeniami została odebrana przez Skarżącego 20 sierpnia 2024 r. Termin wyznaczony do uzupełnienia wskazanych braków skargi bezskutecznie upłynął 27 sierpnia 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935; dalej "p.p.s.a.") dopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej uzależniona jest od uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy, stosownie do treści § 2 powyższego przepisu, rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. W sprawie ze skargi na bezczynność organu administracji lub przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego takim środkiem zaskarżenia jest ponaglenie, o którym mowa w art. 37 § 1 pkt 1 i 2 k.p.a. Jak wynika bowiem z treści art. 37 § 1 pkt 1 i 2 k.p.a. stronie służy prawo wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność), a także jeżeli postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Ponaglenie wnosi się do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie (art. 37 § 3 pkt 1 k.p.a.); do organu prowadzącego postępowanie – jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (art. 37 § 3 pkt 2 k.p.a.). Na mocy natomiast art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Z powołanych wyżej przepisów bezspornie wynika, że wnosząc skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej, to Skarżący obowiązany jest wykazać, że skorzystał z trybu przewidzianego w art. 37 § 1 k.p.a. W niniejszej sprawie Skarżący nie wykazał, że przed wniesieniem skargi wystąpił z ponagleniem do organu wyższego stopnia na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Śląskiego. W konsekwencji należy uznać, że nie wyczerpał on trybu zaskarżenia, o którym mowa w art. 52 p.p.s.a., co obliguje Sąd do odrzucenia skargi jako niedopuszczalnej, stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Dodatkowo należy wskazać, że Skarżący nie uzupełnił również braków formalnych skargi. W zakreślonym terminie nie podał numeru PESEL. Jak wynika natomiast z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., pismo strony będącej osobą fizyczną powinno zawierać, w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie, numer PESEL. Końcowo wskazać także należy, że Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata - art. 220 § 1 p.p.s.a. Koszty sądowe obejmują opłaty sądowe i zwrot wydatków (art. 211 p.p.s.a.). Od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały (art. 230 § 1 p.p.s.a.). Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Z powołanej regulacji wynika zatem, że opłacenie skargi w terminie i w kwocie wskazanej przez Sąd stanowi istotny jej element, którego brak powoduje podstawę do odrzucenia skargi. W rozpoznawanej sprawie Skarżący został prawidłowo wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł, oraz do uzupełnienia braków formalnych skargi, w postaci podania nr PESEL oraz do wykazania, że wyczerpał tryb zaskarżenia. Skarżący został także prawidłowo pouczony o siedmiodniowym terminie wykonania wezwania oraz o rygorze mającym zastosowanie w przypadku niewykonania wezwań Sądu w zakreślonym terminie. Powyżej opisane wezwania doręczono Skarżącemu 20 sierpnia 2024 r. a więc zakreślony termin do ich wykonania upłynął 27 sierpnia 2024 r., przy czym nie zostały one do dnia dzisiejszego wykonane. Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.