II SAB/Gl 17/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Włodzimierz Kubik po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. B. i J.B. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowanego w B. w przedmiocie niewydania decyzji w sprawie wykonania określonych robót budowlanych p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Pismem z dnia [...]r., uzupełnionym następnie pismami z dnia [...] r. B.B.. i J. B. wnieśli bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowanego w B. w przedmiocie niewydania decyzji w sprawie wykonania określonych robót budowlanych. Przedmiotowa skarga wpłynęła do Sądu w dniu [...] r. Zarządzeniem z dnia [...]r. Sąd przekazał skargę Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w B., celem nadania jej biegu stosownie do wymogu zawartego w treści art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej p.p.s.a.). Organ przekazał Sądowi skargę wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi w dniu [...] r. (data wpływu do Sądu) Na podstawie zarządzenia z dnia [...] r. wezwano skarżących do wykazania, że przed wniesieniem skargi wystąpili w trybie art. 37 § 1 k.p.a. z zażaleniem do organu wyższego stopnia nad Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego w B. na niezałatwienie sprawy w terminie. Dla dokonania powyższej czynności wyznaczono siedmiodniowy termin pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwania zostały doręczone skarżącym w dniu [...] r. W wyznaczonym terminie, który upłynął w dniu [...]r. (wtorek – dzień roboczy), skarżący nie uczynili zadość wezwaniu Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy p.p.s.a., dopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej uzależniona jest od uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy, stosownie do treści § 2 powołanego przepisu, rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Warunek ten dotyczy także bezczynności organu. Jak wynika bowiem z treści art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 64, poz. 565), na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 tej ustawy stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Wobec treści przywołanych przepisów warunkiem wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji publicznej jest uprzednie wystąpienie przez stronę skarżącą z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie do organu wyższego stopnia nad organem, który w ocenie strony skarżącej pozostaje w bezczynności. W rozpoznawanej sprawie skarżący, mimo prawidłowego wezwania z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższego, nie wykazali w wyznaczonym terminie, iż przed wniesieniem skargi wystąpili w trybie art. 37 k.p.a. do organu administracji publicznej wyższego stopnia nad Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego w B. z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie. Mając na względzie powyższe, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.