II SAB/Gl 18/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Matan, Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski (spr.), Sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka, Protokolant Agnieszka Jurczak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 czerwca 2017 r. sprawy ze skargi M. W. i Z. W. na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie pozwolenia na budowę oddala skargę. W dniu [...] r. do Wojewody [...] wpłynęło pismo M. i Z. W. dotyczące "wszczęcia postępowania w przedmiocie zgodności z obowiązującym prawem budowlanym i warunkami technicznymi (WT) w czasie wydawania wszystkich wydanych decyzji pozwoleń na budowę oraz zmian sposobu użytkowania obiektów położonych na działce w Ustroniu wykorzystanych dla prowadzenia działalności "A" w U. na parceli nr 1 w U.". Dotyczyło to między innymi decyzji Starosty [...] z dnia [...] r. nr [...] w sprawie udzielenia dla R. S. pozwolenia na przebudowę istniejącego budynku gospodarczego i zmiany sposobu jego użytkowania na pomieszczenia socjalne dla pracowników Zakładu. Pismem z dnia [...] r. Wojewoda [...] przekazał w części sprawę do rozpatrzenia Staroście [...]. Dnia [...] r. działając zaś na wniosek Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w C. przesłał temu ostatniemu całość akt sprawy w celu sporządzenia kopii. W dniu [...] r. organ został zawiadomiony, iż pełnomocnikiem wnioskodawców będzie adwokat W. C. Dnia [...] r. M. i Z. W. wnieśli do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego zażalenie na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...] z dnia [...] r. nr [...]. Pismem z dnia [...] r. pełnomocnik M. i Z. W. doprecyzowała żądanie. Poinformował Wojewodę, iż wnioskodawcy są właścicielami działki nr 2 położonej w U. Działka ta graniczy z działką nr 1 na której znajdują się obiekty wybudowane przez R. S. Zażądała wreszcie stwierdzenia nieważności czterech, konkretnie wskazanych, decyzji o pozwoleniu na budowę, w tym decyzji Starosty [...] z dnia [...] r. nr [...]. Wojewoda [...] dnia [...] r. wszczął postępowanie w sprawie a decyzją z dnia [...]r. nr [...] "nie stwierdził" nieważności decyzji Starosty [...] z dnia [...] r. nr [...]. Postanowieniem z dnia [...]r. nr [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego odmówił wyznaczenia Wojewodzie [...] dodatkowego terminu do załatwienia sprawy, ze względu na to, iż sprawa została już rozstrzygnięta. Pismem z dnia 5 kwietnia 2017 r. (data wpływu – 10 kwietnia 2017 r.) M. i Z. W. reprezentowani przez profesjonalną pełnomocnik złożyli do tutejszego Sądu skargę na bezczynność [...]WINB oraz przewlekłe prowadzenie postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności Starosty [...] z dnia [...] r. nr [...]. Domagali się w niej: - uznania skargi za zasadną i zobowiązanie organu administracji do wydania decyzji w terminie dwóch tygodni, - orzeczenie, że bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa, - wymierzenie organowi grzywny wysokości 3 tysięcy złotych, - zasądzenie kosztów postępowania, - rozpoznanie skargi w trybie uproszczonym. W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie. Podkreślił, że wniosek M. i Z. W. dotyczył łącznie 4 decyzji. Dnia [...] r. nastąpiło wypożyczenie akt PINB w C. Zostały one Zwrócone dnia [...] r. Dopiero w [...] r. nastąpiło rozdzielenie spraw wszczętych z wniosku skarżących. W związku z czym nie doszło do naruszenia terminów wynikających z kodeksu postępowania administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016, poz. 718 ze zm. zwanej dalej: p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Przeprowadzone w pierwszej kolejności badanie formalnej dopuszczalności wniesionej skargi doprowadziło do wniosku, iż skarżący wyczerpali przewidziany prawem tok postępowania, skargę poprzedzono bowiem wniesieniem do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego stosownego zażalenia. Bezczynność organu polega na niezałatwieniu sprawy w terminie i niepodejmowaniu w celu jej załatwienia stosownych czynności. Przewlekłość w prowadzeniu postępowania występuje natomiast wówczas, gdy organ nie załatwia sprawy w terminie, a podejmuje wprawdzie pewne czynności procesowe jednak nie charakteryzują się one koncentracją niezbędną w świetle art. 12 k.p.a. ustanawiającego zasadę szybkości postępowania, względnie mają charakter czynności pozornych, nieistotnych dla merytorycznego załatwienia sprawy. W niniejszej sprawie bezprzedmiotowe jest badanie bezczynności Wojewody [...]. Jak wynika z akt sprawy decyzją z dnia [...] r. nr [...] odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...] z dnia [...] r. nr [...]. Doszło tu zatem do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Sąd nie dopatrzył się również przewlekłości postępowania Wojewody [...]. Zgodnie z art. 35 § 3 k.p.a. załatwienie przez organ sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego winno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym – w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. Jednakowoż z mocy § 5 przywołanego artykułu do terminu tego nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu. W konsekwencji dopiero niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 § 3 k.p.a. z innych przyczyn niż wskazane w art. 35 § 5 k.p.a. oznacza, iż organ pozostawał w bezczynności bądź postępowanie prowadzone było przewlekle. Skład orzekający zwraca uwagę, iż pierwsze pisma skarżących, zwłaszcza to z dnia [...] r. dotyczyły "wszczęcia postępowania w przedmiocie zgodności z obowiązującym prawem budowlanym i warunkami technicznymi (WT) w czasie wydawania wszystkich wydanych decyzji pozwoleń na budowę oraz zmian sposobu użytkowania obiektów położonych [...]". Nie wskazywały one również, że wnioskodawcom przysługuje status stron postępowania. Żadne też, formułując zarzuty pod adresem decyzji nie wskazywało jednoznacznie, że w istocie chodzi nie o wszczęcie postępowania w przedmiocie legalności lecz o wszczęcie postępowania w przedmiocie nieważności każdej z wydanych w przeszłości decyzji. Żądanie skarżących zostało doprecyzowane dopiero pismem z dnia [...]r., w którym ich pełnomocnik wskazała, że M. i Z. W., jako właścicielom sąsiedniej nieruchomości przysługuje status stron postępowania. Jednocześnie zostało wskazane w nim, iż wniosek stron dotyczy stwierdzenia nieważności czterech, wskazanych decyzji, w tym decyzji Starosty [...] z dnia [...] r. nr [...]. Zatem datę wpływu tego pisma skład orzekający uznaje za początek biegu terminu, o którym mowa w art. 35 k.p.a. Jak wynika z akt administracyjnych postępowanie zostało wszczęte dnia [...] r. Wydanie rozstrzygnięcia w sprawie nastąpiło zaś dnia [...] r, niespełna dwa miesiące po zawiadomieniu stron o wszczęciu postępowania. Nie można zatem mówić, iż w sprawie Wojewoda dopuścił się przewlekłości postępowania, gdyż organ dochował dwumiesięcznego terminu, o którym mowa w art. 35 ust. 3 k.p.a., przewidzianego dla załatwienia sprawy szczególnie skomplikowanej, a taką jest postępowanie nieważnościowe. W konsekwencji przedstawionych wyżej wywodów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.