II SAB/Gl 19/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska, po rozpoznaniu w dniu 11 sierpnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. J., R. J. na bezczynność Prezydenta Miasta T. w przedmiocie wygaśnięcia decyzji o wywłaszczeniu i odszkodowaniu p o s t a n a w i a odrzucić skargę Pismem z dnia [...]r. G. i R. J. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Prezydenta Miasta T., który nie wypowiedział się w kwestii wygaśnięcia decyzji [...] o wywłaszczeniu i odszkodowaniu z dnia [...]r. w drodze decyzji na podstawie art. 162 § 1 pkt 2 i § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego. Podnieśli, że wspomniana decyzja wywłaszczeniowa wydana została warunkowo, na podstawie i zgodnie z ostateczną decyzją nr [...] z dnia [...]r. ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu, której okres ważności został określony do dnia [...]r. Do tego dnia należało wystąpić o uzyskanie pozwolenia na budowę. Wobec nie wystąpienia z takim wnioskiem – Miasto nie wypełniło wymienionego warunku, dlatego wniosek o wygaszeniu decyzji jest zasadny. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta T. wskazał, że w wyniku złożonego przez skarżących wniosku zostało wszczęte postępowanie w trybie art. 162 Kodeksu postępowania administracyjnego, a odpis wniosku przekazany pozostałym współwłaścicielom nieruchomości. Wyjaśnił także, że skarżący wprowadzili w błąd miejscowy urząd nie powiadamiając o zawarciu notarialnej umowy kupna sprzedaży nieruchomości dokonanej w dniu [...]r., tj. przed wszczęciem postępowania wywłaszczeniowego, gdy Gmina wyznaczyła już dwumiesięczny termin do zawarcia umowy do dnia [...]r. Wyjaśnił, że wniosek państwa J. o wygaszenie decyzji nie może być uwzględniony, a wobec faktu, że państwo J. są współwłaścicielami przedmiotowej nieruchomości – oczekiwanym rozwiązaniem jest wywłaszczenie i odszkodowanie. Pismem z dnia [...]r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wezwał skarżących do oświadczenia, czy przed wniesieniem skargi wystąpili z zażaleniem na bezczynność Prezydenta Miasta T. do organu administracji państwowej wyższego stopnia w trybie art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Pismo to skarżący odebrali w dniu [...]r. W wyznaczonym terminie – tj. do dnia [...]r. skarżący wnieśli do Sądu dwa pisma. W dniu [...]r. skarżący przesłali do tut. Sądu pismo z dnia [...] r. kierowane do Wojewody Ś. zatytułowane zażalenie na postanowienie Prezydenta Miasta z dnia [...]r. – zawieszające postępowanie w sprawie udzielenia gminie Miasta T. pozwolenia na budowę, a w dniu [...]r. skarżący poinformowali, że pismem z dnia [...]r. powiadomili Urząd Wojewódzki o piśmie do Prezydenta z dnia [...]r. "o stwierdzenie wygaśnięcia decyzji o wywłaszczeniu"- podkreślając, że zostało ono złożone równocześnie z podobnym pismem do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia [...]r. Wojewoda wystąpił do Prezydenta Miasta T. o ustosunkowanie się do powyższego pisma w terminie 14 dni. Prezydent Miasta T. natomiast, postanowieniem z dnia [...]r. zawiesił postępowanie w sprawie udzielenia Gminie T. pozwolenia na budowę. Kolejnym pismem z dnia [...]r. G. i R. J. podtrzymali swoją skargę na bezczynność Prezydenta Miasta T., podkreślając, że pomimo kolejnych terminów Prezydent nie zajął w sprawie stanowiska, dlatego ich wniosek jest w pełni uzasadniony. Jednocześnie dołączyli do tego pisma postanowienie Wojewody Ś. z dnia [...]r. – uznające złożoną skargę na bezczynność Prezydenta Miasta T. za zasadną i wyznaczającą Prezydentowi wykonującemu zadania z zakresu administracji rządowej jednomiesięczny termin od dnia otrzymania niniejszego postanowienia na wydanie stosownego rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie, uznając, że wystosowane w sprawie pisma nie rozstrzygają wniosku skarżących dot. stwierdzenia wygaśnięcia decyzji wywłaszczeniowo-odszkodowawczej z dnia [...]r. Należy zauważyć, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej poprzez orzekanie w sprawach skarg na decyzje, postanowienia oraz akty określone w art. 3 § 2 pkt 1 – 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Właściwe są także w sprawach skarg na bezczynność organów, w sytuacjach gdy organy te są zobligowane do wydania decyzji postanowienia czy aktu określonego w art. 3 § 2 pkt 1 – 4 przytoczonej ustawy. Z kolei skargę do Sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyłyby skarżącym w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W przypadku skargi na bezczynność tym "wyczerpaniem środków zaskarżenia" jest wniesienie zażalenia do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie. Skarżący wezwani do wykazania wyczerpania środków zaskarżenia, w piśmie stanowiącym odpowiedź na to wezwanie wykazali, że równocześnie ze złożoną skargą wnieśli zażalenie do Wojewody Ś. na bezczynność Prezydenta Miasta T. Wojewoda rozpatrzył sprawę zobowiązując Prezydenta do załatwienia sprawy w terminie jednego miesiąca. Należy podkreślić, że postanowienie wydane zostało w dniu [...]r., a zatem wyznaczony termin nie upłynął. Uznać należy zatem złożoną przez skarżących skargę na bezczynność Prezydenta Miasta T. za przedwczesną. W tym stanie rzeczy na mocy art. 58 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzekł jak na wstępie. SJ/