II SAB/Gl 2/06

PostanowienieWSA w Gliwicach2006-03-13

Skład orzekający: Włodzimierz Kubik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej może zostać odrzucona jako niedopuszczalna z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna, jeżeli skarżący przed jej wniesieniem nie wyczerpał przysługujących mu środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym, zgodnie z art. 52 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Stan faktyczny
B. M. i H. M. wnieśli skargę na bezczynność Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. w sprawie składowania odpadów. Organ administracji wniósł o uznanie skargi za bezzasadną, wyjaśniając dotychczasowy przebieg postępowania. Sąd wezwał skarżących do wykazania, czy przed wniesieniem skargi wystąpili z zażaleniem do Głównego Inspektora Sanitarnego na niezałatwienie sprawy w terminie. Skarżący nie udzielili odpowiedzi na wezwanie.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kubik po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. M. i H. M. na bezczynność Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. przedmiocie składowania odpadów postanawia: odrzucić skargę. Pismem datowanym na dzień [...] r. skierowanym bezpośrednio na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach B. i H. M. wnieśli skargę na bezczynność Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. w postępowaniu toczącym się w przedmiocie składowiska odpadów (kompostownika) usytuowanego na posesji w B. przy ul. [...]. Z treści skargi wynika, że została ona wniesiona w związku z pismem z dnia [...] r. nr [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K., które zostało doręczone skarżącym, a także działaniami podejmowanymi przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w C. po przekazaniem mu sprawy przez organ II instancji. W odpowiedzi na skargę Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K. wniósł o uznanie bezzasadności skargi. Wyjaśnił, że prowadzona od 1999 r. przez organy państwowej inspekcji sanitarnej sprawa kompostownika zlokalizowanego na posesji B. i W. W. w bezpośrednim sąsiedztwie nieruchomości skarżących została rozstrzygnięta ostateczną decyzją tego organu z dnia [...] r. nr [...], którą umorzono postępowanie. Na decyzję tę B. i H. M. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, a pismo z dnia [...] r. wymienione w skardze na bezczynność, stanowiło odpowiedź Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego na wniesioną skargę. Niezależnie od skargi do sądu administracyjnego B. i H. M. pismem z dnia [...]r. wystąpili także do Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego podnosząc nowe okoliczności sprawy, które organ uznał "za przyczynek do wszczęcia postępowania zakończonego ostateczną decyzją", a następnie postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] przekazał to podanie Państwowemu Powiatowemu Inspektorowi Sanitarnemu w C. jako organowi właściwemu w sprawie. Treść skargi na bezczynność, udzielona przez organ odpowiedź na tę skargę, a także przekazane akta sprawy nie zawierały informacji o tym, czy skarga ta została poprzedzona zażaleniem wniesionym w trybie art. 37 k.p.a. Wobec powyższego B. i H. M. zostali wezwani zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału do wykazania, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, czy przed wniesieniem skargi wystapili z zażaleniem do Głównego Inspektora Sanitarnego na niezałatwienie sprawy w terminie przez Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K.. Pismo Sądu z dnia 16 stycznia 2006 r. zawierające tej treści wezwanie doręczono B. M. w dniu [...] r., jednak do dnia posiedzenia Sądu nie wpłynęła żądana odpowiedź. W tym stanie rzeczy należało przyjąć, że skarżący przed wniesieniem skargi nie wyczerpali przysługujących im w postępowaniu administracyjnym środków zaskarżenia o jakich jest mowa w art. 52 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), a zatem skargę na mocy art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 wskazanej ustawy należało odrzucić jako niedopuszczalną.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło