II SAB/Gl 2/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kubik po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. K. na bezczynność Starosty K. w przedmiocie pozwolenia wodnoprawnego postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...]r. W. K. wniósł skargę na bezczynność Starosty K. w sprawie cofnięcia lub ograniczenia pozwolenia wodnoprawnego na piętrzenie i pobór wody udzielonego G. M. decyzją tego organu z dnia [...]r. znak: [...] wskazując na bezzasadność zawieszenia postępowania w tej sprawie. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 9 stycznia 2007 r. skarżący został wezwany do wykazania w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi, że przed wniesieniem skargi złożył w trybie art. 37 § 1 k.p.a. zażalenie do Wojewody [...] na niezalatwienie sprawy terminie przez Starostę K.. Ponadto zarządzeniem tym został on również wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi przez nadesłanie jej czterech odpisów poświadczonych za zgodność z oryginałem, także w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżący nie udzielił odpowiedzi na skierowane do niego wezwanie. Pismo Sądu, w którym zostało ono zawarte doręczono mu w dniu [...] r., zatem termin na dopełnienie wskazanych wyżej czynności upłynął bezskutecznie w dniu [...]r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej p.p.s.a.), skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed właściwym organem administracji publicznej. W myśl art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie, wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Zawarte w art. 52 § 2 wyliczenie środków zaskarżenia ma charakter przykładowy, prowadzić to musi do wniosku, że w wypadku skargi na bezczynność środkiem takim będzie przewidziane w art. 37 § 1 k.p.a. zażalenie kierowane do organu II instancji.. Skarżący mimo prawidłowo doręczonego mu wezwania nie wykazał, że dopełnił tego warunku skutecznego wniesienia skargi. Z akt sprawy również nie wynika, aby skarżący przed wniesieniem skargi na bezczynność wniósł stosowne zażalenie, a pismo Dyrektora Wydziału Środowiska i Rolnictwa [...]Urzędu Wojewódzkiego z dnia [...]r. ( znak: [...]) wręcz dowodzi, że dopiero przedmiotowa skarga została potraktowana przez Wojewodę [...]jako skarga wniesiona w trybie art. 227 k.p.a. oraz zażalenie wniesione w trybie art. 37 k.p.a. Skarżący nie uzupełnił też w terminie braku formalnego skargi poprzez nadesłanie jej czterech odpisów poświadczonych za zgodność z oryginałem celem doręczenia jej uczestnikom postępowania. W tym stanie rzeczy Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 i § 2 oraz art. 58 § 3 p.p.s.a. skargę odrzucił.