II SAB/Gl 20/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.), po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. K. na bezczynność Prezydenta Miasta Z. w przedmiocie niepotwierdzenia pobrania kserokopii dokumentów z akt i uiszczenia opłaty w sprawie pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Pismem z dnia 2 maja 2011 r. I. K. złożyła w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach skargę na bezczynność Prezydenta Miasta Z. wskazując, że urzędnik Urzędu Miejskiego w Z. odmówił potwierdzenia wydanych kserokopii czterech dokumentów z akt sprawy dotyczącej pozwolenia na budowę, poprzez przystawienia pieczęci Urzędu Miejskiego na kserokopiach oraz odmówił wydania potwierdzenia dokonanej przez skarżącą wpłaty. Skarżąca przyznała, że na otrzymanych dokumentach organ umieścił pieczęć "za zgodność z oryginałem" co jednak w jej ocenie nie jest wystarczające, bowiem pobrane kserokopie dokumentów nie wskazują przez kogo zostały wydane. Wskazując na powyższe skarżąca wniosła o rozpatrzenie skargi i zasądzenie kwoty 300 zł wraz z ustawowymi odsetkami od daty odbioru kserokopii tj. od dnia 9 grudnia 2010 r. do dnia wypłaty. Odpowiadając na wezwanie Sądu dotyczące sprecyzowania treści skargi poprzez dokładne oznaczenie jej przedmiotu, I. K. w piśmie z dnia 7 sierpnia 2011 r. oświadczyła, że jej skarga "dotyczy wniosku o zasądzenie kwoty w wysokości 300 zł". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wymiar sprawiedliwości sprawowany przez sądy administracyjne jest realizowany zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.02, Nr 153, poz. 1269 ze zm.). W myśl tego przepisu sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Jednocześnie zakres właściwości rzeczowej sądów administracyjnych jest wyznaczony przez katalog określonych form działania organów administracji publicznej, wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 02, Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej: ustawą ppsa. oraz w innych ustawach, do których odsyła art. 3 § 3 tej ustawy. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: - decyzje administracyjne, - niektóre postanowienia (wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także rozstrzygające co do istoty, ponadto wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie), - inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, - pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, - akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, - inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, - akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego. Jak również w określonych przez ustawę przypadkach bezczynności tych organów lub przewlekłego prowadzenia przez nie postępowania. Mając powyższe na względzie, przyjdzie stwierdzić, że sądowa kontrola działalności administracji publicznej ogranicza się jedynie do zakresu określonego ustawą - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz do spraw, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują taką kontrolę, co oznacza w konsekwencji, że objęte są nią jedynie akty i działania wskazane w tych ustawach. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi nie jest żaden konkretny akt administracyjny wydany przez organ administracji publicznej lecz sprawa o charakterze tylko i wyłącznie cywilnym, która dotyczy zasądzenia kwoty 300 zł. W tej sytuacji, skoro przedmiotem skargi jest sprawa o charakterze cywilnoprawnym, to nie może być ona rozpoznana na drodze postępowania sądowoadministracyjnego. Przedmiotowa sprawa nie mieści się zatem w kognicji sądu administracyjnego i nie może być rozpatrywana przez ten Sąd. Mając na uwadze wyżej wskazane okoliczności na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., skargę I. K. jako niedopuszczalną należało odrzucić. W myśl powołanego wyżej przepisu sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.