II SAB/Gl 21/12

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.G. na Prezydenta Miasta B. w przedmiocie udostępnienia danych z operatu ewidencji gruntów i budynków w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych postanawia: zwolnić skarżącego od kosztów sądowych Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy W.G. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych, swój wniosek motywując trudną sytuacją materialną i brakiem dochodów. Wnioskodawca wyjaśnił, że poza lokalem mieszkalnym o pow. 46 m2 nie posiada żadnego majątku w postaci nieruchomości, oszczędności, papierów wartościowych czy też przedmiotów, których wartość przekraczałaby 3.000 euro. We wspólnym gospodarstwie domowy pozostaje wraz z matką i uzyskują łączny dochód w wysokości 930 zł netto miesięcznie (składają się nań emerytura matki skarżącego – 500 zł netto oraz renta socjalna wnioskodawcy w wysokości 430 zł netto). Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje: Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. Poz. 270. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim oraz swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Sytuacja materialna W.G., oceniona na podstawie treści nadesłanego druku formularza skłania do przychylenia się do złożonego wniosku, albowiem strona może mieć znaczące trudności w zdobyciu środków na pokrycie kosztów postępowania sądowego. Skarżący, mieszkając wraz z matką, poza zajmowanym lokalem mieszkalnym nie posiada żadnego majątku, który po spieniężeniu lub obciążeniu mógłby przynieść jakikolwiek przychód. Z kolei łączny dochód w kwocie 900 zł netto miesięcznie jest na tyle niski, że niepodobna przyjąć, iż po poniesieniu stałych wydatków związanych z utrzymaniem się (opłaty czynszowe, koszty mediów, zakupu jedzenia itp.) stronie pozostaną do dyspozycji środki pozwalające na pokrycie kosztów postępowania sądowego. Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.