II SAB/Gl 22/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Bonifacy Bronkowski po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. B. na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie niezałatwienia odwołania w sprawie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] r. I. B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie niezałatwienia odwołania w sprawie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości. Wojewoda [...] przekazał Sądowi skargę wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi w dniu [...] r. (data nadania w urzędzie pocztowym). W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] oświadczył, że w niniejszej sprawie I. B. nie złożyła zażalenia do Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej, a zatem skarga w tym zakresie skierowana do Sądu jest przedwczesna, nie wyczerpano bowiem administracyjnego toku instancji. Na podstawie zarządzenia z dnia 20 marca 2013 r. wezwano skarżącą do wykazania w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, czy przed wniesieniem skargi wystąpiła w trybie art. 37 kpa do organu wyższego stopnia nad Wojewodą [...] z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało doręczone skarżącej w dniu [...] r. W piśmie z dnia [...] r. skarżąca oświadczyła, że przed wniesieniem skargi do Sądu nie występowała z zażaleniem w trybie art. 37 kpa do organu wyższego stopnia nad Wojewodą [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., dopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej uzależniona jest od uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy, stosownie do treści § 2 powyższego przepisu, rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Warunek ten dotyczy także bezczynności organu. Jak wynika bowiem z treści art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 64, poz. 565), na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 tej ustawy stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Wobec treści przywołanych przepisów warunkiem wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji publicznej jest uprzednie wystąpienie przez stronę skarżącą z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie do organu wyższego stopnia nad organem, który w ocenie strony skarżącej pozostaje w bezczynności. Z akt sprawy, jak również z nadesłanych przez skarżącą informacji wynika, że nie wniosła ona stosownego zażalenia w trybie art. 37 § 1 kpa do organu wyższego stopnia nad Wojewodą [...]. To oznacza, że przed złożeniem skargi do Sądu skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia, jakie przysługiwały w administracyjnym toku instancji. Tym samym skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Mając na względzie powyższe, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.