II SAB/Gl 220/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Siudyka po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi N. T. na bezczynność Wojewody Śląskiego w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zwrócić stronie skarżącej wpis sądowy od skargi w kwocie 100 (sto) złotych. W dniu 24 listopada 2025 r. N. T. (dalej: skarżący) wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na bezczynność Wojewody Śląskiego w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy. W związku z przekazaniem przez Wojewodę Śląskiego, zgodnie z właściwością miejscową, wniosku skarżącego o udzielenie mu zezwolenia na pobyt czasowy Wojewodzie Mazowieckiemu, pismem z dnia 17 grudnia 2025 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do wskazania, czy podtrzymuje skargę na bezczynność Wojewody Śląskiego - w terminie 7 dni pod rygorem uznania, że nie podtrzymuje skargi. Na powyższe wezwanie doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 17 grudnia 2025 r., nie udzielono odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: "P.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W rozpoznawanej sprawie Sąd wezwał pełnomocnika skarżącego do wskazania, czy podtrzymuje skargę. W związku z tym, że pełnomocnik skarżącego nie udzielił odpowiedzi na powyższe wezwanie, Sąd uznał, że nie podtrzymuje on skargi, co w ocenie Sądu należy uznać za równoznaczne z cofnięciem skargi. W przedmiotowej sprawie nie wystąpiła żadna z przesłanek niedopuszczalności cofnięcia skargi. Tym samym uzasadnione jest umorzenie postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Wobec tego, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., należało orzec jak w sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono po myśli art. 232 §1 pkt 1 P.p.s.a.