II SAB/Gl 23/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący Asesor WSA Barbara Brandys - Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 27 września 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. S., J. S., I. O., L. O. i E. R. na bezczynność Burmistrza Miasta T. w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. Pismem procesowym z dnia [...] r. skierowanym bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skarżący E. S., J. S., I. O., L. O. i E. R. wnieśli skargę na bezczynność organu - Burmistrza Miasta T. w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego. W odpowiedzi pismem z dnia [...] r. organ poinformował o uwzględnieniu skargi w całości i o planowanym wydaniu stosownej decyzji po przeprowadzeniu niezbędnego postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach pismem procesowym z dnia [...] zwrócił się do skarżących o wykazanie, że zachowali tryb określony art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego i wystąpili uprzednio do organu wyższego stopnia z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w ustawowym terminie – pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na wezwanie Sądu skarżący pismem z dnia [...] r. poinformowali o cofnięciu wniesionej skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do postanowień art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd administracyjny wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Po myśli zaś art. 60 wyżej wymienionej ustawy skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie takie wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W rozpatrywanej sprawie wyczerpane zostały przesłanki uzasadniające umorzenie postępowania przewidziane przytoczonym powyżej przepisem, gdyż strony postępowania w sposób skuteczny cofnęły skargę. Przeprowadzona natomiast analiza cofnięcia skargi pozwoliła stwierdzić, że cofnięcie to nie zmierza ani do obejścia prawa, jak również nie prowadzi do utrzymania w mocy aktu czy czynności dotkniętych wadą nieważności, gdyż rozstrzygnięcie zostanie dopiero wydane po przeprowadzeniu przez organ stosownego postępowania. Mając zatem na uwadze powyższe ustalenia należało stosownie do postanowień art. 161 § 1 pkt 1 wyżej wymienionej ustawy postanowić jak w sentencji.