II SAB/Gl 24/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodnicząca Sędzia WSA Iwona Bogucka po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.H. na bezczynność Burmistrza Miasta S. w przedmiocie nierozpatrzenia wniosku o wydzierżawienie wywłaszczonej nieruchomości postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia (...) r. T.H. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach ze skargą na bezczynność Burmistrza Miasta S. w przedmiocie nierozpatrzenia jego wniosku z dnia (...) r. o wydzierżawienie wywłaszczonej nieruchomości. Na podstawie zarządzenia z dnia 9 lipca 2008 r. skarżący został wezwany do wykazania, iż przed wniesieniem skargi wystąpił w trybie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), dalej zwanej kpa, do organu administracji publicznej wyższego stopnia na Burmistrzem Miasta S. z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie a w przypadku złożenia takiego zażalenia nadesłania jego odpisu. W wyznaczonym terminie skarżący nadesłał do Sądu kserokopię korespondencji wystosowanej przez niego w niniejszej sprawie do Wojewody (...) oraz Przewodniczącego Rady Miejskiej w S. wraz z uzyskanymi odpowiedziami. Z dokumentów tych wynika, iż T.H. pismem z dnia (...) r. wystąpił do Wojewody (...) ze "skargą na nierozpatrzenie jego wniosku w trybie art. 104 kpa". Pismo to Wojewoda zakwalifikował jako skargę złożoną na podstawie regulacji zawartej w dziale VIII k.p.a. i przekazał organowi właściwemu, tj. Radzie Gminy S., celem podjęcia dalszych czynności. Uchwałą z dnia (...)r., nr (...) Rada Gminy S. udzieliła odpowiedzi na powyższą "skargę powszechną". W dniu (...)r. T.H. zwrócił się ponowie do Rady Gminy S. ze skargą na bezczynność Burmistrza Miasta S.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, zważył: Jak wynika z treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej uzależniona jest od uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy, stosownie do treści § 2 powyższego przepisu, rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Warunek ten dotyczy także bezczynności organu. Jak wynika bowiem z treści art. 37 § 1 kpa, na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 tej ustawy stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Wobec treści przywołanych przepisów warunkiem wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji publicznej jest uprzednie wystąpienie przez stronę skarżącą z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie do organu wyższego stopnia nad organem, który, w ocenie strony skarżącej, pozostaje w bezczynności. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że T.H. przed wniesieniem skargi nie wystąpił z zażaleniem na niezałatwienie w terminie sprawy do organu wyższego stopnia nad Burmistrzem Miasta, tj. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Zatem nie wyczerpał przysługującego im w postępowaniu administracyjnym środka zaskarżenia. W oparciu o powyższe, skarga T.H. jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu na postawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jedynie na marginesie należy zauważyć, iż z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie do organu administracji publicznej wyższego stopnia strona może wystąpić w każdym czasie, a fakt odrzucenia skargi z powodu niedopełnienia tego warunku nie stoi na przeszkodzie ponownemu wystąpieniu ze skargą na bezczynność organu administracji publicznej przez tą samą osobę, jeśli w późniejszym czasie warunek ten zostanie spełniony.