II SAB/Gl 24/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg A. S., M. S. i S. M. na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. w przedmiocie niewydania decyzji w sprawie samowolnie wybudowanego ciepłociągu p o s t a n a w i a odrzucić skargi. Na podstawie zarządzenia z dnia [...]r. wezwano skarżących do wykazania, że przed wniesieniem skargi wystąpili w trybie art. 37 § 1 k.p.a. z zażaleniem do organu wyższego stopnia nad [...] Wojewódzkim Inspektorem Nadzoru Budowlanego w K. na niezałatwienie sprawy w terminie. Dla dokonania powyższej czynności wyznaczono siedmiodniowy termin pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwania zostały doręczone skarżącym M. S. i A. S. w dniu [...]r., zaś wezwanie adresowane do skarżącego S. M. wobec niezastania go awizowano w dniu [...]r., umieszczając stosowne zawiadomienie w skrzynce do doręczania korespondencji, a następnie powtórnie w dniu [...]r., przesyłka ta nie została jednakże przez skarżącego podjęta. W piśmie z dnia [...]r. skarżący M. S., A. S. i S. M. oświadczyli, że przed wniesieniem skargi nie występowali z zażaleniem do organu wyższego stopnia nad [...] Wojewódzkim Inspektorem Nadzoru Budowlanego w K. na niezałatwienie sprawy w terminie. Jednocześnie, z uwagi na podjęcie działań przez organ, którego bezczynność zaskarżyli, poprzez wydanie postanowienia z dnia [...]r., cofnęli przedmiotową skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., dopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej uzależniona jest od uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy, stosownie do treści § 2 powołanego przepisu, rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Warunek ten dotyczy także bezczynności organu. Jak wynika bowiem z treści art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 64, poz. 565), na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 tej ustawy stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Wobec treści przywołanych przepisów warunkiem wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji publicznej jest uprzednie wystąpienie przez stronę skarżącą z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie do organu wyższego stopnia nad organem, który w ocenie strony skarżącej pozostaje w bezczynności. Tymczasem w rozpoznawanej sprawie, skarżący nie wystąpili w trybie art. 37 k.p.a. do organu administracji publicznej wyższego stopnia [...] Wojewódzkim Inspektorem Nadzoru Budowlanego w K. z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie. Mając na względzie powyższe, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. Na marginesie wskazać należy, iż merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Zatem badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga wniesiona została skutecznie, tj. gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 stycznia 2008 r., sygn. akt I OSK 1829/07).