II SAB/Gl 24/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Łucja Franiczek,, Sędzia NSA Leszek Kiermaszek, Protokolant referent Marta Zasoń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 grudnia 2011 r. sprawy ze skargi W. G. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta Miasta B. w przedmiocie udostępnienia danych z operatu ewidencji gruntów i budynków oddala skargę. Pismem z dnia [...] r. W. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na cyt. "przewlekłość, bezczynność i zatajanie map geodezyjnych", wnosząc o nałożenie na organ grzywny na podstawie art. 154 § 5 p.p.s.a. (ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) W niejasno sformułowanym uzasadnieniu wskazał, iż w [...] r. był w Urzędzie Miejskim w B. celem uzyskania odpisu mapy ogrodu, na terenie którego znajdował się dom, w którym zamieszkiwał w przeszłości dziadek z ojcem. Pracownica Urzędu pokazała mu wówczas jasnozieloną księgę, w której znajdowała się przedmiotowa mapa. Skarżący nie zamówił jej jednak albowiem takową miał jego dziadek. Urzędniczka wyjaśniła mu natomiast, że nie posiada mapy całego ogrodu przed podziałem natomiast stare mapy znajdują się w Księgach Wieczystych lwh 573, do których skarżącego nie dopuszczono, o czym pismem z [...] r. powiadomił Kierownika Ksiąg Wieczystych. Złożył też wiele próśb do cyt. "Prezesa". Wskazał nadto, że gdy w roku [...] poprosił o mapę z jasnozielonej księgi to kolejna inspektor stwierdziła, że takiej księgi nie posiadają i dała mu odpis mapki z [...] r. Zakazała też kolejnej urzędniczce wydania mu mapy. Także w późniejszym czasie mapy nie uzyskał. Wskazał nadto prowadzone przez siebie sprawy cywilne odnoszące się do przedmiotowej nieruchomości dołączając w tej mierze wyroki oddalające jego powództwo, a następnie apelację w sprawie o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta B. pismami z dnia [...] r. i [...]r. wskazał, że W. G. występował sześciokrotnie do Wydziału Geodezji i Kartografii z wnioskami dotyczącymi informacji z ewidencji gruntów, zakupu map ewidencyjnych, zakupu projektów podziału działek nr "1" i "2" i zakupu informacji o numerach ksiąg wieczystych wskazanych we wniosku nieruchomości. Każdy z wniosków po uiszczeniu opłaty został natychmiast zrealizowany zgodnie z zamówieniem (okoliczności te potwierdzono dołączonymi wnioskami składanymi przez stronę oraz stosownymi fakturami. W. G. nie złożył żadnego innego wniosku, który mógłby dotyczyć opisywanego w skardze dokumentu. Nadto organ podniósł, iż W. G. nie poprzedził skargi wezwaniem, o którym mowa w art. 52 § 3 p.p.s.a. Pismem z dnia [...] r. tut. Sąd zwrócił się do skarżącego o wskazanie czy kwestionuje bezczynność Prezydenta Miasta B. czy też przewlekłość postępowania pod rygorem uznania, że W. G. skarży przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie wniosku o udostepnienie dokumentów z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Pismem z dnia [...] r. W. G. poprosił o pomoc w uzyskaniu mapy działki nr "3" albowiem cyt. "na mapie tej jest napisane do jakiej księgi wieczystej nieruchomość została przydzielona". Wskazał nadto ponownie nieprawidłowości jakie jego zdaniem zaistniały w działaniu organu. Kolejnym pismem z dnia [...] r. zatytułowanym "Oświadczenie" W. G., odnosząc się do wskazania przez organ w odpowiedzi na skargę, że nigdy nie złożył wniosku o mapę, której dotyczy skarga, fakt ten przyznał słowami cyt. "żeby złożyć wniosek na odpis mapy trzeba wskazać, którą się chce zamówić. Proszę zrozumieć jak mogę coś zamówić jak jest mi to niepokazane i chowane, a ja nie jestem jasnowidzem". Z kolei następnym pismem z tej samej daty zgodził się z potraktowaniem jego skargi jako skargi na przewlekłość postępowania domagając się jednocześnie cyt. "zmiany kolejności art. skargi", uwzględnienia ustawy o odpowiedzialności majątkowej funkcjonariuszy publicznych i wymierzenia organowi grzywny Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4. W myśl natomiast art. 149 § 1 zd. 1 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie przezeń postępowania sąd zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Przeprowadzone w określonych wyżej ramach badanie formalnej dopuszczalności, a następnie merytorycznej zasadności wniesionej przez W. G. skargi na przewlekłość postępowania doprowadziło w ocenie Sądu do ustalenia, że przedmiotowa skarga, choć jej wniesienie formalnie było dopuszczalne, nie może zostać uwzględniona. W odniesieniu do formalnej dopuszczalności wniesionej skargi wskazać w tym miejscu należy, iż choć, jak wskazał organ w odpowiedzi na skargę, skarżący nie poprzedził skargi wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa to art. 52 § 3 p.p.s.a. wymóg taki wprowadza jedynie w odniesieniu do skargi na akt bądź czynność, nie zaś skargi wynikającej z faktu nie wydania takowego aktu bądź niedokonania czynności. Tym samym wymóg ten nie dotyczy skarg na bezczynność bądź przewlekłość postępowania. Taka wykładnia art. 52 § 3 p.p.s.a wynika zarówno z literalnego jego brzmienia, jak też z jego analizy logicznej. Przepis ten wskazuje bowiem wyraźnie, iż skargę na akt lub czynność można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynność - do usunięcia naruszenia prawa. Oznacza to, iż środek ten w jednoznaczny sposób wiąże się z aktywnością organu, a nie jej brakiem – por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 września 2011 r. sygn. akt I OSK 10002/11. Odnosząc się natomiast do meritum sprawy Sąd stwierdza, że podniesiony przez skarżącego zarzut przewlekłości postępowania nie znalazł potwierdzenia w przedłożonym Sądowi materiale dowodowym. O przewlekłości postępowania można bowiem mówić jedynie wówczas gdy skierowane przez stronę podanie nie zostało przez organ rozpoznane, pozytywnie bądź negatywnie, w przewidzianym prawem terminie. W okolicznościach przedmiotowej sprawy skarżący w ogóle nie złożył natomiast kierowanego do organu żądania, a tym samym organ nie był zobligowany do wydania jakiegokolwiek aktu bądź dokonania jakiejkolwiek czynności, nie rozpoczął także biegu żaden termin, po upływie którego rozważać można by przewlekłość postępowania. Fakt, iż wniosek o wydanie mapy działki (skarżący wskazuje w tej mierze, że chodzi o działkę nr "3") nie został przez skarżącego złożony został podniesiony w odpowiedzi na skargę oraz piśmie Prezydenta z dnia [...] r. Okoliczność tę jednoznacznie potwierdził sam skarżący wskazując w kierowanym do tut. Sądu oświadczeniu z dnia [...] r., ustosunkowującym się do twierdzenia organu, że nie złożył wniosku, o którym mowa powyżej, iż nie można złożyć wniosku nie wiedząc, którą mapę chce się zamówić. Sąd zauważa w tym miejscu, że skarżący szczegółowo, w skardze i późniejszych pismach opisał nieprawidłowości, które jego zdaniem nastąpiły w działaniach organu, które spowodowały, iż nie posiadał dostatecznych informacji. Jednakowoż okoliczności, które spowodowały, że strona nie złożyła wszczynającego postępowanie wniosku nie mają znaczenia dla oceny czy przewlekłość postępowania bądź bezczynność organu wystąpiła. Art. 24 ust. 4 i 5 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. 2000, Nr 100, poz. 1086 z późn. zm.) wyraźnie wskazuje bowiem, iż zawarte w operacie ewidencyjnym dane udostępniane są, po spełnieniu przewidzianych prawem warunków, na żądanie (wniosek) strony. W konsekwencji w braku takowego wniosku postępowanie nie zostało w ogóle wszczęte, nie można zatem rozważać jego ewentualnej przewlekłości bądź bezczynności organu. W efekcie bezzasadne jest także żądanie strony aby wymierzyć organowi grzywnę. W świetle przedstawionych wyżej wywodów należało oddalić skargę i na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzec jak w sentencji.