II SAB/Gl 25/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Włodzimierz Kubik po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. H. na bezczynność Prezydenta Miasta B. w przedmiocie przydziału lokalu mieszkalnego p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] r. H. H. wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Prezydenta Miasta B. w przedmiocie przydziału lokalu mieszkalnego. Sąd przekazał przedmiotową skargę organowi w dniu 27 marca 2009 r., celem nadania jej biegu stosownie do wymogu zawartego w treści art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a.. Na podstawie zarządzenia z dnia 22 maja 2009 r. wezwano skarżącego za pośrednictwem Dyrektora Zakładu Karnego w S. do wykazania w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, czy przed wniesieniem skargi wystąpił w trybie art. 37 kpa z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie do organu wyższego stopnia na Prezydentem Miasta B. pod rygorem odrzucenia skargi jako niedopuszczalnej. Powyższa przesyłka nie została jednakże doręczona skarżącemu, wróciła z adnotacją "adresat przebywa w ZK w C.". W związku z powyższym przedmiotowe wezwanie zostało ponownie doręczone skarżącemu za pośrednictwem Dyrektora Zakładu Karnego w C. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sądowych sprawy, wezwanie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 24 czerwca 2009 r. W wyznaczonym terminie, który upłynął w dniu 1 lipca 2009 r. (środa – dzień roboczy), skarżący nie wykazał, iż wystąpił w trybie art. 37 kpa z zażaleniem na niezałatwienie wprawy w terminie do organu wyższego stopnia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej uzależniona jest od uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy, stosownie do treści § 2 powyższego przepisu, rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Warunek ten dotyczy także bezczynności organu. Jak wynika bowiem z treści art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 64, poz. 565), na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 tej ustawy stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Wobec treści przywołanych przepisów warunkiem wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji publicznej jest uprzednie wystąpienie przez stronę skarżącą z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie do organu wyższego stopnia nad organem, który, w ocenie strony skarżącej, pozostaje w bezczynności. W rozpoznawanej sprawie skarżący, mimo prawidłowego wezwania z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższego, nie wykazał w wyznaczonym terminie, iż przed wniesieniem skargi wystąpił w trybie art. 37 k.p.a. do organu administracji publicznej wyższego stopnia nad Prezydentem Miasta B. z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie. Mając na względzie powyższe, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.