II SAB/Gl 25/12
PostanowienieWSA w Gliwicach2012-05-14
Skład orzekający: Bonifacy Bronkowski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej może zostać wniesiona do sądu administracyjnego bez wcześniejszego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa?Ratio decidendi
Skarga do sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji publicznej jest niedopuszczalna, jeśli strona skarżąca nie poprzedziła jej skutecznym wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa. Niewyczerpanie tego środka formalnego stanowi przesłankę do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 PPSA.Stan faktyczny
M. K. wniósł skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. w przedmiocie nierozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji dotyczącej podziału nieruchomości. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o odrzucenie skargi z powodu niewyczerpania przez skarżącego środków zaskarżenia. Sąd administracyjny rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.Rozstrzygnięcie
Sąd odrzucił skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Bonifacy Bronkowski po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. w przedmiocie nierozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji w sprawie podziału nieruchomości p o s t a n a w i a odrzucić skargę.
Pismem z dnia [...] r. M. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. w sprawie nierozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Kierownika Wydziału Rolnictwa i Leśnictwa Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Z. z dnia [...] r. (bez numeru) w sprawie zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości położonej w S.
W piśmie z dnia [...] r. stanowiącym odpowiedź na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o odrzucenie skargi z uwagi na niewyczerpanie przez M. K. środków zaskarżenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., dopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej uzależniona jest od uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy, stosownie do treści § 2 powołanego przepisu, rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Warunek ten dotyczy także bezczynności organu. Jak wynika bowiem z treści art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej kpa, na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 kpa lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Wobec treści przywołanych przepisów warunkiem wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. jest uprzednie wystąpienie przez stronę skarżącą do tego organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa.
Analiza materiałów sprawy wskazuje natomiast, że skarżący nie wystosował takiego wezwania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., lecz od razu wniósł do Sądu skargę na bezczynność tego organu.
Tymczasem przepis art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. stanowi, iż Sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne, a zatem przedmiotowa skarga jako niepoprzedzona stosownym wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Mając na względzie powyższe, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło