II SAB/Gl 26/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Artur Żurawik po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.C. na bezczynność Wójta Gminy P. w przedmiocie niezałatwienia wniosku dotyczącego przeprowadzenia mediacji w sprawie wysokości wynagrodzenia za szkody łowieckie postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] r. B. C. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Wójta Gminy P. w przedmiocie niezałatwienia wniosku dotyczącego przeprowadzenia mediacji w sprawie wysokości wynagrodzenia za szkody łowieckie, zarzucając temu organowi, że nie wykonuje ciążących na nim obowiązków wynikających z ustawy z dnia 13 października 1995r. Prawo łowieckie. Skarżąca wniosła również o wymierzenie powyższemu organowi grzywny. W treści uzasadnienia wskazała, że pismem z dnia [...]r. zwróciła się do Wójta Gminy P. o rozstrzygnięcie w drodze mediacji powstałego sporu przy współuczestnictwie Koła Łowieckiego "[...]" w P. Wniosek ten wynikał z faktu, że uprzednio zwróciła się do powyższego koła łowieckiego o oszacowanie szkód poniesionych przez nią w uprawach rolnych, które zostały wyrządzone przez zwierzynę łowną, jednakże odmówiono przystąpienia do oszacowania szkód, a tym samym przyznania zadośćuczynienia. W związku z powyższym zwróciła się do Wójta Gminy P. o rozwiązanie powstałego konfliktu w drodze mediacji, jednakże do dnia wniesienia skargi nie wskazał on miejsca oraz terminu przeprowadzenia mediacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej jako p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej obejmującą orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Zgodnie zaś z § 3 powyższego artykułu sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Odnosząc powyższą regulację do przedmiotu niniejszej skargi wskazać należy, że tryb postępowania w zakresie objętym zagadnieniem postępowania mediacyjnego w przedmiocie powstałych szkód łowieckich uregulowany został w przepisach ustawy z dnia 13 października 1995r. – Prawo łowieckie (j. t. Dz. U. z 2013, poz. 1226), dalej "pr. łow." W ust. 2 art. 47 pr. łow. ustawodawca uregulował szczególnego rodzaju tryb mediacyjny prowadzony przez organy gmin. Należy zauważyć, że szkody łowieckie rozpoznawane są przez sądy w postępowaniu cywilnym. Stąd też dochodzenie roszczeń o szkody łowieckie odbywa się wyłącznie na podstawie przepisów ustawy z dnia 17 listopada 1964 Kodeks postępowania cywilnego (tekst. jedn.: Dz. U. z 2014r., poz. 101 ze zm., dalej "k.p.c."; tak B. Rakoczy, Komentarz do art. 47 pr. łow.- lex-el.). W przypadku osiągnięcia przez strony porozumienia zawierana jest ugoda pozasądowa, o której mowa w art. 917 k.c. Nie jest to ugoda regulowana przepisami kodeksu postępowania administracyjnego przede wszystkim z tego względu, że roszczenie ma charakter cywilnoprawny. Dlatego też prawidłowość czynności właściwych organów poddana została ocenie sądów powszechnych, a nie sądów administracyjnych. Zgodnie bowiem z art. 2 § 1 k.p.c. do rozpoznawania spraw cywilnych powołane są sądy powszechne. Powyższe oznacza, że również bezczynność organów w tego rodzaju sprawach nie będzie podlegała kognicji sądów administracyjnych. W przypadku skierowania do organu administracji publicznej żądania o charakterze cywilnoprawnym, stronie nie przysługuje zatem skarga do sądu administracyjnego na wynik tego postępowania, ani na bezczynność organu w tym przedmiocie. Mając na względzie powyższe Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.