II SAB/Gl 26/22

PostanowienieWSA w Gliwicach2022-04-25

Skład orzekający: Sędzia WSA Krzysztof Nowak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna, jeśli strona skarżąca nie poprzedziła jej ponagleniem do organu wyższego stopnia?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest niedopuszczalna, jeśli strona skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia przewidzianych w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego, w tym nie wniosła ponaglenia do organu wyższego stopnia na przewlekłe prowadzenie postępowania. Brak takiego ponaglenia stanowi przesłankę do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 PPSA.
Stan faktyczny
Skarżący R. R. wniósł skargę na bezczynność Burmistrza Miasta O. w przedmiocie likwidacji szkód w urządzeniu melioracji wodnej. Sąd administracyjny ustalił, że skarżący nie poprzedził skargi ponagleniem do organu wyższego stopnia, co stanowiło podstawę do odrzucenia skargi jako niedopuszczalnej.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Nowak po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. R. na bezczynność Burmistrza Miasta O. w przedmiocie wykonania obowiązku likwidacji szkód powstałych w urządzeniu melioracji wodnej p o s t a n a w i a: odrzucić skargę Pismem z dnia 7 lutego 2022 r. R. R. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Burmistrza Miasta O. w przedmiocie wykonania obowiązku likwidacji szkód powstałych w urządzeniu melioracji wodnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329, dalej zwana p.p.s.a.) dopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej uzależniona jest od uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły stronie w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Stosownie do art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Z kolei w myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuci skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Na gruncie rozpoznawanej sprawy środkiem tego rodzaju jest ponaglenie do organu wyższego stopnia na przewlekłe prowadzenie postępowania (art. 37 § 1 i § 3 k.p.a.). Jak wynika z akt sprawy, a w szczególności z pisma skarżącego z 3 stycznia 2022 r., skarżący nie wyczerpał toku prawnego przewidzianego w procedurze administracyjnej, a mianowicie nie poprzedził skargi ponagleniem do organu wyższego stopnia. Jak wynika z akt sprawy, takie ponaglenie skarżący wniósł do A w dniu 30.03.2022 r. a więc po dniu wniesienia skargi do sądu ( 07.02.2022 r.). W związku z powyższym należy stwierdzić, iż skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło