II SAB/Gl 267/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kalaga-Gajewska, , , po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.K. na bezczynność Prezydenta Miasta G. w przedmiocie przyznania zasiłku okresowego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę Pismem z dnia 19 marca 2026 r. B.K. (dalej: "skarżąca") złożyła skargę na bezczynność Prezydenta Miasta G. w przedmiocie przyznania zasiłku okresowego. Na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 8 czerwca 2026 r. (pismo z dnia 12 czerwca 2026 r.) skarżąca została wezwana do usunięcia braku formalnego skargi poprzez wskazanie numeru PESEL, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało doręczone skarżącej w wyniku podwójnej awizacji przesyłki z dniem 30 czerwca 2026 r., jednak pozostało bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. 2026 r. poz. 143, dalej "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Z kolei zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. pismo strony powinno ponadto zawierać w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Stąd też w ocenie Sądu brak wskazania w treści skargi numeru PESEL skarżącej stanowiło brak formalny skargi. Nadto, pismo z dnia 12 czerwca 2026 r. stanowiące wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi (numer PESEL skarżącej), zawierające prawidłowe pouczenie o skutkach niezastosowania się do niego w wyznaczonym terminie, doręczono skarżącej w dniu 30 czerwca 2026 r. Zatem siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął w dniu 7 lipca 2026 r. Wezwanie to pozostało jednak bez odpowiedzi. Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.