II SAB/Gl 278/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Edyta Kędzierska po rozpoznaniu w dniu 11 sierpnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. (S.) K. na bezczynność Wojewody Śląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt stały p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Pismem z dnia 11 maja 2026 r. S. K. (małoletnia reprezentowana przez przedstawiciela ustawowego - matkę K. K.) - działająca przez pełnomocnika - wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Wojewody Śląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt stały. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II WSA w Gliwicach z dnia 14 lipca 2026 r., wezwano pełnomocnika skarżącej do wykazania, że strona skarżąca wystąpiła w trybie art. 37 k.p.a. z ponagleniem do organu wyższego stopnia w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt stały - w terminie w terminie 7 dni - pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 16 lipca 2026r. Skarżąca nie wykazała, że wystąpiła z ponagleniem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. 2026 r. poz. 143, dalej: "P.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia rozumieć należy sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak na przykład zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. W przypadku skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, wyczerpanie środków zaskarżenia następuje przez wniesienie środka przewidzianego w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postepowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz. U. z 2025 r. poz. 1691 ze zm.), dalej: "K.p.a.", według którego stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność), 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Na podstawie art. 53 § 2b P.p.s.a., skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Ponaglenie spełnia zatem kryterium wyczerpania środków zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 2 P.p.s.a. W przedmiotowej sprawie powyższy warunek nie został spełniony. Pismem z dnia 14 lipca 2025 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do wykazania, że strona skarżąca wystąpiła w trybie art. 37 k.p.a. z ponagleniem do organu wyższego stopnia. Jednakże skarżąca nie wykazała, że wniosła ponaglenie w powyższej sprawie. Wobec tego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.