II SAB/Gl 28/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 31 stycznia 2005 r. sprawy ze skargi S. S. na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie przejęcia na rzecz Skarbu Państwa nieruchomości rolnej postanawia: odrzucić skargę Po myśli art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dopuszczalność skargi uzależniona jest od uprzedniego wyczerpania środka zaskarżenia w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, przez co należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia. Tymczasem na bezczynność organu administracji przysługuje zażalenie do organu wyższego stopnia w trybie art. 37 kpa. Jak wyjaśniła skarżąca w piśmie z dnia [...]r., przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego na bezczynność Wojewody [...], nie wniosła zażalenia do właściwego Ministra Rolnictwa z powodu nieznajomości prawa. W tym stanie rzeczy stwierdzić przyjdzie, iż skarga została wniesiona bez uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia i w tej sytuacji podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 cyt. ustawy. Orzeczenie sądu nie pozbawia jednak skarżącej ochrony prawnej. Zażalenie na niezałatwienie sprawy może być wniesione do właściwego ministra w każdym czasie, a po wyczerpaniu tego środka przysługiwać będzie droga przed sądem administracyjnym. SW