II SAB/Gl 28/18
PostanowienieWSA w Gliwicach2018-08-02
Skład orzekający: Elżbieta Kaznowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej może zostać odrzucona z powodu niewyczerpania przez stronę skarżącą środków zaskarżenia, w szczególności nie złożenia ponaglenia?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej podlega odrzuceniu, jeżeli strona skarżąca nie poprzedziła jej ponagleniem do organu wyższego stopnia, co stanowi naruszenie wymogu wyczerpania środków zaskarżenia przewidzianych w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego i Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.Stan faktyczny
Pełnomocnik spółki "A" S.A. złożył skargę na bezczynność Starosty w sprawie wszczęcia postępowania dotyczącego ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości. Sąd wezwał pełnomocnika do uzupełnienia braków formalnych, w tym do wykazania, że strona skarżąca wystąpiła z ponagleniem. Pełnomocnik przedłożył wymagane dokumenty, ale oświadczył, że strona nie wystąpiła z ponagleniem. Następnie pełnomocnik cofnął skargę. Sąd postanowił odrzucić skargę jako niedopuszczalną.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i zwrócono stronie skarżącej kwotę 100 złotych tytułem uiszczonego wpisu.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 2 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" S.A. w K. na bezczynność Starosty [...] w przedmiocie wszczęcia postępowania dotyczącego ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu.
Pismem z dnia 20 maja 2018 r. pełnomocnik "A" S.A. w K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Starosty [...] w sprawie wszczęcia postępowania dotyczącego ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 28 czerwca 2018 r. wezwano pełnomocnik strony skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego, nadesłania dokumentu wykazującego sposób reprezentacji Spółki (np. KRS) oraz wykazania, że przed wniesieniem skargi strona skarżąca wystąpiła z ponagleniem w trybie art. 37 Kpa. Dla dokonania tych czynności wyznaczony został siedmiodniowy termin liczony od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
W odpowiedzi na wezwanie Sądu pełnomocnik przedłożyła pełnomocnictwo, odpis KRS-u oraz oświadczenie o niewystąpieniu przez stronę skarżącą z ponagleniem, o którym mowa w art. 37 Kpa. Ponadto, pełnomocnik złożyła oświadczenie o cofnięciu skargi wnosząc jednocześnie o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), dalej zwanej "p.p.s.a." dopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej uzależniona jest od uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły stronie w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Stosownie do art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Z kolei w myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuci skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Na gruncie rozpoznawanej sprawy, środkiem tego rodzaju jest ponaglenie do organu wyższego stopnia na przewlekłe prowadzenie postępowania (art. 37 § 1 i § 3 k.p.a.). Jak wynika z akt sprawy strona skarżąca nie wyczerpała toku prawnego przewidzianego w procedurze administracyjnej, a mianowicie nie poprzedziła skargi ponagleniem do Wojewody Śląskiego.
W tym stanie rzeczy, skoro skarga złożona została bez zachowania
wymaganego prawem trybu, to skargę taką, jako niedopuszczalną należało odrzucić.
Na marginesie dodać należy, że wobec niedopuszczalności skargi nie można było nadać biegu pismu pełnomocnika strony skarżącej, zawierającemu oświadczenie o cofnięciu skargi.
Mając na względzie powyższe Sąd postanowił orzec jak w sentencji uznając skargę za niedopuszczalną, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.
O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło