II SAB/Gl 29/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie : Przewodniczący Sędzia WSA Artur Żurawik po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.M. na bezczynność Starosty [...] w przedmiocie dozoru pojazdu p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] r. skarżący wniósł skargę na bezczynność Starosty [...] w przedmiocie dozoru pojazdu. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 28 czerwca 2017 r. skarżący został wezwany do wykazania w terminie 7 dni, że wystąpił z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie przez Starostę [...] w trybie określonym w art. 37 k.p.a. pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na to wezwanie skarżący w piśmie z dnia [...] r. wskazał że wystąpił z zażaleniem oraz nowym wnioskiem o wydanie samochodu. Jednak w żaden sposób tych twierdzeń nie uprawdopodobnił. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W przypadku skargi zarzucającej organowi bezczynność, tego rodzaju środkiem było w dacie wniesienia skargi przewidziane w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.) zażalenie kierowane do organu wyższego stopnia. W rozpoznawanej sprawie skarżący pomimo wezwania nie wykazał, że wystąpił z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie. W aktach administracyjnych wbrew twierdzeniu skarżącego brak jest zażalenia złożonego na podstawie art. 37 k.p.a. W aktach sprawy znajdują się jedynie wnioski skarżącego o umorzenie kosztów związanych z dozorem pojazdu oraz o wydanie pojazdu, jednak żadne z pism nie może być zakwalifikowane jako zażalenie. Skarga ta jest zatem niedopuszczalna, jako niepoprzedzona odpowiednim zażaleniem. Mając na względzie powyższe na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.