II SAB/Gl 3/06

PostanowienieWSA w Gliwicach2006-04-19

Skład orzekający: Ewa Krawczyk, Elżbieta Kaznowska, Włodzimierz Kubik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracyjnego jest zasadna, jeśli organ wydał decyzję po wniesieniu skargi, ale z naruszeniem terminu?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracyjnego staje się bezprzedmiotowa, jeśli organ wyda decyzję po jej wniesieniu, nawet jeśli nastąpiło to z naruszeniem terminu. W takiej sytuacji sąd administracyjny umarza postępowanie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 kpa.
Stan faktyczny
K. G. złożył skargę na bezczynność Prezydenta Miasta B. w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy. Pomimo wcześniejszych decyzji uchylających odmowę wydania warunków i zobowiązania do załatwienia sprawy w terminie, organ nie wydał decyzji. Po wniesieniu skargi, Prezydent Miasta B. wydał decyzję ustalającą warunki zabudowy. Skarżący podtrzymał skargę, domagając się stwierdzenia naruszenia prawa przez organ.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie w sprawie.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Krawczyk (spr.), Sędziowie WSA Elżbieta Kaznowska, WSA Włodzimierz Kubik, Protokolant stażysta Ewa Pasiek, po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi K. G. na bezczynność Prezydenta Miasta B. w przedmiocie : warunków zabudowy terenu postanawia : umorzyć postępowanie w sprawie K. G., reprezentowany przez adwokata K. M., złożył w dniu [...] roku skargę na bezczynność Prezydenta Miasta B. w sprawie dotyczącej wydania decyzji ustalającej na wniosek K. G. warunków zabudowy dla budowy magazynu artykułów spożywczych i przemysłowych przy ul. [...] w B. na nieruchomości oznaczonej jako pgr. [...]. Skarżący domagał się zobowiązania Prezydenta Miasta B. do wydania decyzji ustalającej wnioskowane warunki zabudowy, wyjaśnienia przyczyn i ustalenia osób winnych nie załatwienia sprawy w terminie oraz poinformowania organu zwierzchniego nad organem I instancji o istotnym naruszeniu prawa. W uzasadnieniu skargi skarżący podał, że wniosek w sprawie ustalenia warunków zabudowy złożył w dniu [...] roku. Organ I instancji odmówił uwzględnienia wniosku decyzją z dnia [...]r., która została uchylona przez SKO do ponownego rozpatrzenia decyzją z dnia [...]r. Organ I instancji akta sprawy od SKO otrzymał w dniu [...] roku, ale do dnia sporządzenia skargi nie załatwił sprawy przez wydanie decyzji i to mimo tego, że na skutek zażalenia skarżącego na bezczynność tego organu z dnia [...]roku został on zobowiązany postanowieniem SKO z [...]r. do załatwienia sprawy w terminie 30 dni. W odpowiedzi na skargę Prezydenta Miasta B. przedstawił przebieg postępowania w sprawie i wniósł o jej oddalenie podając, że w dniu [...] roku wydał decyzję nr [...] ustalającą warunki zabudowy dla budowy magazynu artykułów spożywczych i przemysłowych na działce nr [...] przy ul. [...] w B.. Pismem z dnia [...] r. skarżący podtrzymał skargę na bezczynność Prezydenta Miasta B. twierdząc, że wydanie decyzji w terminie znacznie przekraczającym ustawowe normy, nie może oznaczać niemożności wniesienia skargi na działanie organu administracyjnego. W związku z tym skarżący pomimo wydania w dniu [...] roku decyzji ustalającej warunki zabudowy podtrzymał skargę i domagał się wydania orzeczenia stwierdzającego naruszenie prawa przez organ I instancji w zakresie regulującym terminy do załatwienia sprawy przez wydanie decyzji administracyjnej, zarządzenia wyjaśnienia przyczyn nie załatwienia sprawy w terminie wynikającym z kpa oraz poinformowania organu zwierzchniego nad organem I instancji o istotnym naruszeniu prawa przez niewykonanie orzeczenia SKO z [...] r. ( uchylenie pierwszej odmawiającej ustalenia warunków decyzji organu I instancji ). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Do kompetencji sądów administracyjnych należy także zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z zm.), dalej p.p.s.a., rozpatrywanie skarg na bezczynność organów administracyjnych w przypadkach przewidzianych w § 3 pkt 1 – 4 tej ustawy. Skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna w takich granicach, w jakich służy skarga do Sądu na decyzję, postanowienia oraz akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Celem instytucji jaką jest skarga na bezczynność organu jest ochrona strony poprzez doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Uznając skargę na bezczynność organu za zasadną, sąd zgodnie z art. 149 ppsa zobowiązuje organ do wydania aktu w terminie przez siebie wskazanym. Sąd może orzec jedynie o obowiązku wydania rozstrzygnięcia w sprawie, nie może natomiast nakazać organowi sposobu tego rozstrzygnięcia ani tez bezpośrednio orzekać o prawach lub obowiązkach skarżącego. Z powołanego wyżej przepisu wynika a contrario, że wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi nawet wówczas, gdy ta decyzja lub akt podjęte zostały z naruszeniem terminu przewidzianego do ich wydania ( wyrok NSA z 16.03.2000 r., I SAB 2001/99). W takiej sytuacji dochodzi do bezprzedmiotowości postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie w której została wniesiona skarga do sądu administracyjnego na bezczynność organu. Bezprzedmiotowość ta pociąga za sobą konieczność umorzenia postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 kpa. W rozpoznawanej sprawie, w której skarga na bezczynność Prezydenta B. została złożona w organie w dniu [...] r. Prezydent B. wydał w dniu [...] r. decyzję o warunkach zabudowy, której niewydanie stanowiło przedmiot skargi. Oznacza to, że postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe i dlatego na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 kpa orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.09.2026. · Źródło