II SAB/Gl 31/05

WyrokWSA w Gliwicach2006-06-22

Skład orzekający: NSA Bonifacy Bronkowski, WSA Iwona Bogucka, WSA Rafał Wolnik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego pozostaje w bezczynności w sprawie wydania pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego, jeśli właściwym do wydania takiej decyzji jest organ pierwszej instancji (Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego)?
Ratio decidendi
Organ odwoławczy (Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego) nie może pozostawać w bezczynności w sprawie wydania pozwolenia na użytkowanie, jeśli właściwym do wydania takiej decyzji jest organ pierwszej instancji (Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego). Bezczynność organu odwoławczego może być rozpatrywana dopiero po wydaniu orzeczenia przez organ pierwszej instancji i wniesieniu odwołania lub zażalenia. W niniejszej sprawie zażalenie skarżących na bezczynność organu pierwszej instancji zostało już rozpoznane przez organ wyższego stopnia (Główny Urząd Nadzoru Budowlanego), co czyni zarzut bezczynności Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego bezzasadnym.
Stan faktyczny
Skarżący zarzucili Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego bezczynność w sprawie wydania pozwolenia na użytkowanie budynku wybudowanego z odstępstwami od projektu. Budynek został ukończony w 1992 roku, a postępowania dotyczące jego legalizacji i pozwolenia na użytkowanie trwały od wielu lat, obejmując szereg decyzji organów pierwszej i drugiej instancji, a także organu nadrzędnego. Skarżący domagali się wydania pozytywnej decyzji pozwalającej na użytkowanie obiektu, wskazując na protokoły oględzin potwierdzające jego zdatność do użytkowania. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie skargi, twierdząc, że nie toczy się przed nim żadne postępowanie w tej sprawie, a właściwym do wydania decyzji jest organ pierwszej instancji.
Rozstrzygnięcie
Oddala skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący NSA Bonifacy Bronkowski Sędziowie WSA Iwona Bogucka WSA Rafał Wolnik (spr.) Protokolant starszy referent Magdalena Jankowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 czerwca 2006 r. sprawy ze skargi M. H., J. H. na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego oddala skargę. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta C. przeprowadził w dniu [...] 2000 roku oględziny na posesji przy ul. [...] w C. (aktualnie A), podczas których stwierdzono, że na działce znajduje się budynek murowany, niepodpiwniczony, dwukondygnacyjny, o dachu kopertowym, krytym papą, o piętrze przeznaczonym na cele mieszkalne, zaś na parterze znajduje się zakład produkcyjny ([...]). Wedle oświadczenia właścicieli (skarżących M. i J. H.), budynek został zrealizowany z odstępstwami od projektu. Inwestorka M. H. dysponowała pozwoleniem na budowę budynku gospodarczego z dnia [...] r. Sąsiedzi inwestorki w pisemnym oświadczeniu z dnia [...] 1993 r. oświadczyli, że budynek został ukończony w roku 1992. Powtórne oględziny przeprowadzono dnia [...] 2000 roku. Decyzją z dnia [...] roku, organ pierwszej instancji działając w oparciu o przepis art. 51 ust. 1 pkt 2 i ust. 4 w związku z art. 50 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku - Prawo budowlane (obecnie: tekst jedn. Dz.U. z 2003 roku, Nr 207, poz. 2016 z późn. zm.), nakazano M. H. wykonanie określonych czynności, w celu doprowadzenia budynku do stanu zgodnego z prawem i uzyskania pozwolenia na użytkowanie. Decyzja ta stała się ostateczna. M. H. wykonała nakazane czynności i poinformowała o rezygnacji z prowadzenia działalności wytwórczej, w związku z czym organ nadzoru budowlanego pismem z dnia [...] 2001 roku poinformował o wykonaniu przez zobowiązaną decyzji z dnia [...] roku i wskazał na możliwość złożenia dokumentów w organie administracji architektoniczno-budowlanej, celem ubiegania się o uzyskanie pozwolenia na użytkowanie. W piśmie stwierdzono, że w czasie postępowania administracyjnego warsztat na posesji nie funkcjonował. Decyzją nr [...] z dnia [...] roku Prezydent Miasta C. odmówił M. i J. H. wydania pozwolenia na użytkowanie budynku przy ul. A w C.. W uzasadnieniu organ wskazał, że w wyniku oględzin stwierdzono posadowienie budynku w odległości 0,50 m od granicy działki oraz brak zakończenia robót budowlanych – brak schodów zewnętrznych, części instalacji wodno-kanalizacyjnej i c.o. Jako podstawa prawna podany został przepis art. 59 ust. 1 i 5 Prawa budowlanego z 1994 r. Rozpoznając odwołanie małżonków H. od decyzji organu pierwszej instancji, Wojewoda [...] pismem z dnia [...] 2002 roku zwrócił się do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego o zbadanie legalności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w C. z dnia [...] roku, albowiem stosownie do zebranego materiału dowodowego w sprawie, budowa została zakończona w roku 1992, zaś decyzję wydano w oparciu o przepisy Prawa budowlanego z roku 1994. [...] Wojewódzki Inspektor nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] roku stwierdził nieważność decyzji ostatecznej z dnia [...] roku. W uzasadnieniu stwierdził, że zmian w budynku nie można traktować jako odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego. Budynek należy zakwalifikować jako przejaw samowoli budowlanej, która ze względu na datę powstania, podlega usunięciu w trybie art. 37 lub 42 ustawy z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane. Rozstrzygnięcie to zostało utrzymane w mocy decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] roku. Następnie Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] roku uchylił decyzję Prezydenta Miasta C. z dnia [...] roku wydaną w przedmiocie odmowy wydania pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalnego jednorodzinnego z pomieszczeniami gospodarczymi w C. przy ul. A i umorzył postępowanie przed organem pierwszej instancji, prowadzone w sprawie pozwolenia na użytkowanie z wniosku z dnia [...] 2002 roku. W uzasadnieniu podano, że sprawa legalizacji obiektu nie została zakończona przed organami nadzoru budowlanego ze względu na konieczność przeprowadzenia postępowania w oparciu o przepisy prawa budowlanego obowiązującego w dacie powstania obiektu. Równocześnie Wojewoda podał, że oględziny z dnia [...] 2002 roku wykazały brak w budynku części instalacji, w szczególności odprowadzania ścieków do kanalizacji sanitarnej. Na żądanie skarżących postępowanie w sprawie wydania pozwolenia na użytkowanie budynku zostało wznowione postanowieniem z dnia [...] roku, po czym decyzją z dnia [...] roku Wojewoda odmówił uchylenia swej decyzji ostatecznej z [...] roku. Rozstrzygnięcie to zostało utrzymane w mocy decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] roku. Równolegle Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. przekazał sprawę Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w C., celem przeprowadzenia postępowania na podstawie przepisów ustawy z 24 października 1974 roku Prawo budowlane. Z akt sprawy wynika, że organ pierwszej instancji prowadził w dalszym ciągu postępowanie (wyznaczał terminy oględzin, prowadził korespondencję ze skarżącymi w przedmiocie prowadzonego postępowania), jednakże postępowanie to nie zostało zakończone. Pismami z dnia [...] 2004 roku oraz [...] 2005 roku skarżący wnieśli do Głównego Urzędu Nadzoru Budowlanego skargi na działalność zarówno Powiatowego jak i Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, zawierające m.in. zarzut bezczynności. W stosunku do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. organ wyższego stopnia w pismach z dnia [...] 2005 roku i z dnia [...] 2005 roku uznał zarzut bezczynności organu drugiej instancji ([...]WINB) za bezzasadny. Podał, że na obecnym etapie postępowania organ wojewódzki nie jest zobowiązany do podjęcia działań w przedmiotowej sprawie, albowiem zgodnie z art. 83 ust. 1 Prawa budowlanego z 1994 roku w sprawie samowoli budowlanej właściwym jest powiatowy inspektor nadzoru budowlanego. W skardze do sądu administracyjnego M. i J. H. zarzucili bezczynność [...] Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego, polegającą na zwłoce w wydaniu decyzji na użytkowanie budynku wybudowanego w C. przy ul. A, którego budowa została zakończona w 1992 roku. W uzasadnieniu opisali tok postępowania, odnosząc się w szczególności do wydanych w toku postępowania decyzji, w tym nie pozostających już w obrocie prawnym. Podali, że ze sporządzonych w trakcie postępowania protokołów oględzin, w tym z [...] 2000 roku., wynika zdatność budynku do użytkowania. Mimo tego organy nie wydały decyzji na użytkowanie, lecz przeciągają postępowanie. W przekonaniu skarżących organy nadzoru, w miejsce błędnie wydanej decyzji winny niezwłocznie wprowadzić do obrotu decyzję prawidłową, wszak wadliwe zastosowanie niewłaściwego prawa budowlanego zostało spowodowane postępowaniem urzędu. W obszernej odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie. Przedstawił szczegółowo przebieg postępowania konkludując, iż w obecnej chwili nie toczy się przed tym organem żadne postępowanie w stosunku do przedmiotowego obiektu, co czyni bezpodstawnym zarzut bezczynności w sprawie pozwolenia na użytkowanie. Powołał się także na wyżej wskazane pisma Głównego Urzędu Nadzoru Budowlanego z dnia [...] 2005 roku i [...] 2005 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Z kolei zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4 tego przepisu. Jak wynika z szeregu oświadczeń skarżących w niniejszej sprawie oczekują oni od organów nadzoru budowlanego zakończenia postępowania w sprawie pozwolenia na użytkowanie, a wobec jej niezakończenia w drodze wydania pozytywnej decyzji, zarzucają im bezczynność. Rozpoznając skargę na bezczynność organu drugiej instancji należy przede wszystkim mieć na uwadze, z wydaniem jakiego orzeczenia względnie dokonaniem jakiej czynności organ ten pozostaje w zwłoce. Z akt sprawy nie wynika, aby na obecnym etapie postępowania było prowadzone lub też miałoby być prowadzone przez ten organ postępowanie w sprawie pozwolenia na użytkowanie. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego jest bowiem organem odwoławczym w stosunku do powiatowych inspektorów nadzoru budowlanego. To w kompetencji tych ostatnich mieści się wydawanie decyzji w sprawie pozwolenia na użytkowanie (art. 83 ust. 1 i 2 Prawa budowlanego). Zatem o bezczynności organu odwoławczego można mówić dopiero wówczas, kiedy postępowanie będzie się toczyło po wydaniu orzeczenia przez organ pierwszej instancji, na skutek wniesienia odwołania względnie zażalenia. W niniejszej sprawie skarżący wnieśli zażalenie na bezczynność organu pierwszej instancji. Zażalenie to, jako złożone w trybie art. 37 § 1 kpa zostało przekazane przez Główny Urząd Nadzoru Budowlanego do załatwienia wg właściwości przez skarżony w niniejszej sprawie organ. Jak wynika z akt sprawy zażalenie to zostało załatwione pismem z dnia [...] 2005 roku ([...]). W sytuacji, kiedy strona nie jest zadowolona z załatwienia sprawy w trybie art. 37 kpa przysługuje jej skarga na bezczynność. Bezczynność jednak w takim przypadku dotyczy działań organu pierwszej instancji, nie zaś organu odwoławczego. Na marginesie można wskazać, że skarżący wnieśli także skargę na bezczynność organu pierwszej instancji a sprawa ta była przedmiotem rozpoznania przed tut. Sądem pod sygn. akt II SAB/Gl 32/05. Zgodnie z przepisem art. 52 § 1 p.s.a. skargę do sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli przysługiwały one skarżącemu w postępowaniu przed organem. W odniesieniu do skargi na bezczynność polegającej na niewydaniu w terminie decyzji, środkiem takim jest zażalenie do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie. W ocenie Sądu warunki formalne wniesienia skargi na bezczynność organu w niniejszej sprawie zostały spełnione. Jak wynika z akt sprawy, zażalenie skarżących, a za takie należy uznać pisma skarżących z dnia [...] 2004 roku i z dnia [...] 2005 roku, zostało rozpoznane przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego pismami z dnia z dnia [...] 2005 roku i [...] 2005 roku, które noszą wszelkie cechy aktu administracyjnego wydawanego w trybie art. 37 § 2 kpa przez organ wyższego stopnia. Gdyby przyjąć odmiennie, iż powołane pisma nie spełniają tych cech, to skarga w niniejszej sprawie i tak byłaby dopuszczalna, a to z uwagi na wyczerpanie środków zaskarżenia zgodnie z art. 52 § 1 p.s.a. W tym stanie rzeczy zgodzić się przyjdzie z twierdzeniem organu, że na obecnym etapie postępowania nie pozostaje on w zwłoce, albowiem brak jest czynności, jakiej w tej sprawie miałby dopełnić. Pozostałe zarzuty i twierdzenia skarżących dotyczyły organu pierwszej instancji, jako właściwego do wydania decyzji w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie i nie miały one w ocenie Sądu wpływu na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie. Były one przedmiotem rozpoznania przez Sąd w sprawie o sygn. akt II SAB/Gl 32/05, zakończonej wyrokiem z dnia 22 czerwca 2006 roku. Wniosek skarżących o odroczenie rozprawy Sąd oddalił na rozprawie z uwagi na brak przesłanek uzasadniających jego uwzględnienie (art. 99, art. 109, art. 110 p.s.a.). Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło