II SAB/Gl 31/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: sędzia WSA Maria Taniewska - Banacka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.Z. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w C. w przedmiocie nierozpoznania wniosku o wstrzymanie prowadzenia robót budowlanych postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] T.Z. wniósł skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w C. w przedmiocie nierozpoznania jego wniosku z dnia [...] r. o wstrzymanie robót budowlanych prowadzonych na nieruchomości położonej w S. przy ulicy [...] . Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 28 maja 2012 r. wezwano skarżącego do wykazania, czy przed wniesieniem skargi do Sądu wystąpił on do organu wyższego stopnia, tj. do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z zażaleniem w trybie art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 późn. zm. - zwanej dalej KPA). W odpowiedzi T.Z. przesłał pismo procesowe z dnia [...] r. wraz z licznymi załącznikami. Ani z treści tego pisma ani z załączonych do niego dokumentów nie wynika, aby skarżący występował ze stosownym zażaleniem do organu wyższego stopnia, jedynie jego skarga z dnia [...] r. została pomyłkowo przekazana przez organ pierwszej instancji do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K., który z kolei zwrócił ją Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w C. w celu nadania skardze prawidłowego biegu. W odpowiedzi na skargę organ również wskazał, że T.Z. nie wyczerpał środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Przepis art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - zwana dalej p.p.s.a.) stanowi, że skargę można wnieść do sądu po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). W przypadku skargi na bezczynność organu takim środkiem jest zażalenie, o którym mowa w art. 37 § 1 KPA, stąd przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach należało wystąpić ze wspomnianym zażaleniem do organu wyższego stopnia, którym w niniejszej sprawie jest [...] i Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K.. Co prawda T.Z. w piśmie z dnia [...] r. będącym, odpowiedzią na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału, przedstawił przebieg sprawy załączając powołane w nim dokumenty, niemniej jednak w ocenie Sądu żaden z nich nie może zostać zakwalifikowany jako zażalenie w rozumieniu art. 37 KPA. Również z analizy akt administracyjnych nie wynika, aby zażalenie takie było przez skarżącego składane. W aktach sprawy znajduje się jedynie korespondencja pomiędzy Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego w C. a [...] Wojewódzkim Inspektorem Nadzoru Budowlanego w K. w sprawie skargi T.Z. będącej podstawą niniejszego postępowania, która prawidłowo wniesiona za pośrednictwem organu, którego bezczynność jest przedmiotem skargi, została błędnie przekazana do organu wyższego stopnia. Ten następnie zwrócił ją w celu nadania skardze biegu powołując się na art. 54 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe okoliczności należy stwierdzić, że wniesiona skarga na bezczynność organu okazała się niedopuszczalna z tej przyczyny, że przed jej wniesieniem strona nie wyczerpała właściwego środka zaskarżenia, a tym samym nie została spełniona przesłanka formalna wskazana w art. 52 § 1 p.p.s.a. W związku z tym Sąd postanowił odrzucić skargę jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.