II SAB/Gl 32/10

PostanowienieWSA w Gliwicach2010-06-09

Skład orzekający: sędzia WSA Maria Taniewska - Banacka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej może zostać wniesiona do sądu administracyjnego bez wcześniejszego wyczerpania środków zaskarżenia w postaci zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest niedopuszczalna, jeżeli skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia, którymi w tym przypadku jest zażalenie do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie. Niewykazanie przez skarżącego złożenia takiego zażalenia skutkuje odrzuceniem skargi.
Stan faktyczny
Skarżący S. Z. i A. B. wnieśli skargę na bezczynność Starosty w przedmiocie wymiany gruntów. Sąd wezwał pełnomocnika skarżących do wykazania, że przed wniesieniem skargi złożyli oni zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie. Wezwanie to pozostało bez odpowiedzi.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Maria Taniewska - Banacka po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. Z. i A. B. na bezczynność Starosty [...] w przedmiocie wymiany gruntów postanawia: odrzucić skargę Przepis art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a. ) stanowi, że skargę można wnieść do Sądu po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W przypadku skargi na bezczynność organu, tego rodzaju środkiem, zgodnie z treścią art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm.) jest zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie, składane do organu administracji publicznej wyższego stopnia. W rozpoznawanej sprawie Sąd wezwał pełnomocnika skarżących do wykazania, że przed wniesieniem skargi złożyli oni wspomniane zażalenie. Wezwanie to pozostało bez odpowiedzi. Z uwagi na powyższe skargę należało uznać za niedopuszczalną, w konsekwencji czego podlega ona odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło