II SAB/Gl 32/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski, Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski, Sędzia NSA Łucja Franiczek (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 listopada 2018 r. sprawy ze skargi M. C. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w D. w przedmiocie bezpiecznego użytkowania obiektu budowlanego oddala skargę. Pismem z dnia 11 maja 2018 r. M. B. wystąpił do Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego za pośrednictwem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w D. w sprawie podjęcia działań w trybie art. 66 ustawy – Prawo budowlane celem bezkolizyjnego doprowadzenia zasilania do lokalu nr [...] w budynku wielorodzinnym przy ul. [...], które to roboty prowadził Zarząd Wspólnoty Mieszkaniowej oraz likwidacji zagrożeń wybuchu gazem z powodu niesprawnych instalacji nawiewnej, wywiewnej, CO i konfliktu instalacji gazowej z elektryczną. Pismo nadano za pośrednictwem poczty w dniu 11 maja 2018 r. Kolejnym pismem z dnia 30 maja 2018 r. skarżąca M. C. złożyła do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w D. kolejny wniosek o wykonanie: 1) inwentaryzacji kanałów kominowych z przydzieleniem kanałów wentylacyjnych właściwych łazienkom lokali nr [...] i [...] w budynku mieszkaniowym przy ul. [...], 2) podłączenie łazienek tych lokali do pionów wentylacyjnych w sposób właściwy (likwidacja cofek w tych lokalach), 3) udrożnienie kanałów wentylacyjnych kondygnacji górnej na wymiar 300 cm², aby zapewnić wymagane wartości strumieni powietrza wentylacyjnego do pomieszczeń, użytkujących gaz, 4) zastąpienie nawiewu drzwiowego nawiewem ściennym, 5) zbilansowanie powietrza doprowadzonego z powietrzem usuwanym z pomieszczeń, 6) doprowadzenie powietrza zewnętrznego do kotłowni zasilanych kotłami z otwartą komorą spalania. Nadto, skarżąca w piśmie zawarła kolejny wniosek o bezkolizyjne doprowadzenie zasilania do jej lokalu nr [...] – zgodnie z opinią biegłego. Pismo wpłynęło do organu w dniu 1 czerwca 2018 r. W dniu 12 lipca 2018 r. skarżąca wniosła za pośrednictwem tego organu zażalenie do ŚWINB na bezczynność w sprawie niezałatwienia jej pisma z dnia 30 maja 2018 r. Następnie pismem z dnia 13 lipca 2018 r. skarżąca wniosła za pośrednictwem organu wyższego stopnia skargę do sądu administracyjnego, domagając się stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie niesprawnych instalacji w przedmiotowym budynku, trwającej od dnia 25 maja 2015 r. Skarżąca wniosła o wydanie przez sąd zalecenia podjęcia postępowania administracyjnego z art. 66 Prawa budowlanego oraz zasądzenie na jej rzecz sumy pieniężnej w wysokości 20. 000 zł i zwrot kosztów postępowania. Podała, że PINB wydał decyzję [...], zezwalając na konflikt instalacji gazowej z elektryczną. Oczekując na uprawomocnienie się wyroku WSA w Gliwicach z dnia 7 września 2017 r., sygn. akt II SA/Gl 926/16, złożono kolejne wnioski z dnia 11 i 30 maja 2018 r. Do skargi dołączono odpisy przywołanych pism. Odpowiadając na skargę PINB wniósł o jej odrzucenie ewentualnie oddalenie. Organ wyjaśnił, że w sprawie bezpiecznego użytkowania przedmiotowego budynku wszczął postępowanie, zakończone decyzją nr [...] z dnia [...] r., nakładającą na Wspólnotę Mieszkaniową obowiązek wykonania określonych czynności i robót budowlanych. Nadto, w okresie od 15 lipca do 18 września 2013 r. wydał 10 decyzji, nakładających obowiązki na właścicieli samodzielnych lokali mieszkalnych. Na skarżącą nałożono obowiązek przedłożenia oceny technicznej przeprowadzonej dwukrotnie przeróbki instalacji gazowej wewnętrznej w jej lokalu (postanowienie nr [...] z dnia [...] r.). Jednak skarżąca nie przedłożyła żądanej oceny i nie udostępniła lokalu w celu przeprowadzenia kontroli przez organ, co uniemożliwia zakończenie postępowania (protokół służbowy z dnia [...] r.). Z tych samych przyczyn nie zakończono też postępowania w sprawie wewnętrznej instalacji CO. W sprawie nieodpowiedniego stanu technicznego części wspólnej instalacji elektrycznej w przedmiotowym budynku wydana została decyzja nr [...] z dnia [...] r., nakładająca obowiązki na Wspólnotę Mieszkaniową. Decyzja ta została wykonana, lecz nie dotyczyła wykonania instalacji elektrycznej trójfazowej dla zasilania lokalu skarżącej, wykonanej na jej zlecenie. W związku z wykonaniem instalacji niezgodnie z przepisami, pismem z dnia 9 maja 2018 r. organ wezwał Wspólnotę Mieszkaniową do usunięcia nieprawidłowości w zakresie części wspólnych budynku, zaś skarżącą – w zakresie wewnętrznej instalacji. Wspólnota przedłożyła dokumenty potwierdzające usunięcie nieprawidłowości, lecz skarżąca nie poinformowała o wykonaniu zaleceń. Nadto, organ podał, że wydał decyzję nr [...] z dnia [...] r. w sprawie nieprawidłowo funkcjonującej wentylacji w lokalu skarżącej. Inną decyzją nr [...] z dnia [...] r. wydał nakaz w sprawie instalacji elektrycznej do tego lokalu. Decyzje te skierowano do skarżącej, która domaga się nałożenia obowiązków na Wspólnotę. Zdaniem organu, skarżąca utrudnia i udaremnia czynności, a postępowanie cały czas jest w toku. Rozpoznając sprawę w trybie uproszczonym Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga na przewlekłość postępowania jest nieuzasadniona. Przedmiotem kontroli sądowej w niniejszej sprawie były działania organu nadzoru budowlanego z wniosku skarżącej z dnia 11 maja i 30 maja 2018 r. Jednak postępowanie w tej sprawie prowadzone było z wniosku z dnia 27 maja 2015 r. Sprawa ta była przedmiotem kontroli sądowej przed tut. Sądem. Prawomocnym wyrokiem z dnia 25 września 2017 r., sygn. akt II SA/Gl 926/16 uchylono decyzję organu odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji z dnia [...] r. nr [...], wydaną na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (obecnie Dz. U. z 2018 r., poz. 1202), a nakładające na Wspólnotę Mieszkaniową obowiązek wykonania wymienionych czynności i robót mających na celu usunięcie nieprawidłowości w funkcjonowaniu wentylacji grawitacyjnej w lokalu skarżącej. Sąd nakazał prowadzenie postępowania w trybie art. 51 Prawa budowlanego i nałożenie obowiązków na skarżącą jako inwestorkę – po uprzednim przeprowadzeniu postępowania, potwierdzającego dotychczasowe ustalenia w zakresie nieprawidłowego działania wentylacji w przedmiotowym lokalu. Powyższy wyrok uprawomocnił się z dniem 8 grudnia 2017 r. Jednak akt sprawy nie zwrócono, bowiem postanowieniem z dnia 12 marca 2018 r. odrzucono skargę kasacyjną od tego wyroku, a kolejnym postanowieniem z dnia 14 maja 2018 r. odrzucono skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku. Taki stan rzeczy oznacza, że postępowanie administracyjne po wyroku w sprawie II SA/Gl 926/16, było w toku. Zatem wnioski skarżącej z dnia 11 i 30 maja 2018 r. nie zainicjowały nowej sprawy, a stanowiły jedynie pisma złożone w jej toku i zawierały stanowisko skarżącej co do sposobu jej załatwienia. Jednak sposób rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej nie jest przedmiotem kontroli sądowej wskutek skargi na bezczynność organu. Skoro zaś skarga dotyczy postępowania wszczętego przed dniem 1 czerwca 2017 r., do postępowania należało stosować przepisy kpa – w brzmieniu sprzed nowelizacji, dokonanej ustawą z dnia 7 kwietnia 2017 r. (Dz. U. z 2017 r. poz. 935), a to na podstawie normy intertemporalnej, zawartej w art. 16 ustawy zmieniającej. W poprzednim stanie prawnym brak było legalnej definicji pojęcia bezczynności organu oraz przewlekłości postępowania. Przepis art. 35 § 3 kpa przewidywał, że załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Zgodnie z § 5 tego przepisu, do terminów załatwienia sprawy nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa do dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu. Jak wynika z przedstawionych przez organ akt administracyjnych, po wydaniu powyższego wyroku i zwrocie akt przez tut. Sąd, w dniu 11 maja 2018 r., organ powiadomił strony o przeprowadzeniu czynności kontrolnych w dniu 14 czerwca 2018 r. Z protokołu służbowego z tej daty wynika, że skarżąca nie stawiła się na termin kontroli i nie udostępniła lokalu. Jej pełnomocnik oświadczył, że kontrola jest przedwczesna. Zatem organ dokonał jedynie kontroli z zewnątrz budynku, stwierdzając że w lokalu skarżącej w dalszym ciągu zamontowany jest tylko jeden nawiewnik w oknie kuchni tego lokalu. Pismem z dnia 15 czerwca 2018 r. organ powiadomił strony o możliwości zapoznania się z aktami sprawy, zaś w dniu [...]r. wydał decyzję kończącą postępowanie, wysłaną do strony w dniu 16 lipca 2018 r., doręczoną skarżącej w dniu 31 lipca 2018 r. Przebieg postępowania po wyroku tut. Sądu w sprawie II SA/Gl 926/16, dowodzi zatem, że organ dochował maksymalnego 2-miesięcznego terminu załatwienia sprawy, a w tym okresie podjął niezbędne czynności w postaci oględzin i zawiadomienia stron o ich uprawnieniach procesowych. Zdaniem sądu administracyjnego, brak też podstaw do ferowania zarzutu przewlekłości postępowania w sprawie instalacji elektrycznej. Z akt postępowania wynika, że w tej sprawie wydano decyzję w dniu [...]r. Następnie po otrzymaniu kopii opinii biegłego sądowego z dnia [...] r., organ wszczął kolejne postępowanie i wezwał pismem z dnia 9 maja 2018 r. do usunięcia nieprawidłowości, wykazanych w tej opinii. Jednak skarżąca nie nadesłała żadnych dokumentów potwierdzających wykonanie obowiązków. W dniu 19 czerwca 2018 r. organ powiadomił strony o możliwości zapoznania się z aktami sprawy, a w dniu [...] r. wydał decyzję kończącą postępowanie, którą wysłano stronom w tym samym dniu i doręczono skarżącej w dniu 31 lipca 2018 r. Organ nadzoru budowlanego podejmował zatem czynności zmierzające do załatwienia sprawy jeszcze przed pismami skarżącej z dnia 11 i 30 maja 2018 r., a opóźnienie w załatwieniu sprawy było wynikiem braku reakcji skarżącej na wezwanie organu. Nie jest też uzasadniona skarga na przewlekłość postępowania w sprawie instalacji gazowej wewnętrznej i instalacji CO. Skarżąca nie przedłożyła oceny technicznej tych robót i nie udostępniła lokalu do kontroli. Postępowanie nie zostało zatem zakończone z jej winy. Zarzuty i żądania skargi dotyczą zaś nakazania przez Sąd rozstrzygnięcia tej sprawy zgodnie z oczekiwaniami skarżącej. Kwestie te nie mieszczą się w kompetencji sądu w sprawie skarg na przewlekłość (bezczynność), a mogą być przedmiotem kontroli sądowej wydanych decyzji. Z mocy art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), uwzględniając skargę, Sąd zobowiązuje jedynie organ do wydania aktu i stwierdza, czy organ dopuścił się bezczynności (przewlekłości) określając czy nastąpiło to z rażącym naruszeniem prawa. Jedynie w razie uwzględnienia skargi Sąd może przyznać skarżącej odpowiednią sumę pieniężną. W niniejszej sprawie brak zaś podstaw do stwierdzenia przewlekłości postępowania. Organ podejmował bowiem niezbędne działania, a opóźnienie w załatwieniu sprawy było wynikiem działań skarżącej, która uniemożliwia kontrolę jej lokalu. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny skargę oddalił jako nieuzasadnioną na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym nastąpiło zgodnie z art. 119 pkt 4 i art. 120 tej ustawy.