II SAB/Gl 33/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia WSA Maria Taniewska- Banacka po rozpoznaniu w dniu 18 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia A na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. w przedmiocie niewydania decyzji w sprawie rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. Pismem z dnia [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w R. działając w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku –Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej p.p.s.a.) postanowił uwzględnić skargę Stowarzyszenia A na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. w przedmiocie niewydania decyzji w sprawie rozbiórki obiektu budowlanego będącą przedmiotem niniejszego postępowania, w ten sposób, że wydał w dniu [...] żądaną decyzję nr [...]. Do pisma z dnia [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w R. dołączył wyżej wskazaną decyzję, której żadna ze stron postępowania do dnia dzisiejszego nie zaskarżyła, zaś Stowarzyszenie A pismem z dnia [...] cofnęło skargę, z uwagi na wydanie przez organ żądanej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 54 § 3 p.p.s.a. organ, którego działanie zaskarżono może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Zgodnie natomiast z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż opisane w pkt 1 i 2 powołanego wyżej przepisu. Rozstrzygnięcie w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie wskutek autokontroli organu doszło do uwzględnienia skargi na bezczynność w przedmiocie niewydania decyzji w sprawie rozbiórki obiektu budowlanego i wydania żądanej decyzji, co oznacza, iż postępowanie sądowe wywołane wniesieniem skargi stało się bezprzedmiotowe. Przesłanką umorzenia postępowania jest nadto cofnięcie skargi przez stronę skarżącą zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Cofnięcie skargi jest dla sądu wiążące, jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności (art. 60 § 1 p.p.s.a.). W ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie zachodzą wskazane przesłanki ograniczające dopuszczalność cofnięcia skargi, wobec czego cofnięcie skargi należy uznać za skuteczne. Mając na względzie powyższe Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i 3 oraz § 2 p.p.s.a.