II SAB/Gl 36/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Bonifacy Bronkowski po rozpoznaniu w dniu 30 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.G. na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie rozpatrzenia odwołania w sprawie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości p o s t a n a w i a 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu B.G. kwotę 100 (stu) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. W dniu [...] (data nadania w Urzędzie Pocztowym w R. [...]) B.G. oraz "pozostali spadkobiercy po zmarłej B.B." reprezentowani przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie rozpatrzenia odwołania w sprawie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości. W związku z powyższym na podstawie zarządzenia z dnia 13 lipca 2009 r. wezwano pełnomocnika do dokładnego oznaczenia strony skarżącej poprzez sprecyzowanie sformułowania "pozostali spadkobiercy po zmarłej B.B." przez podanie imion, nazwisk i dokładnych adresów tych osób w terminie 7 dni pod rygorem przyjęcia, iż stroną skarżącą jest jedynie B.G. Nadto wezwano do nadesłania pełnomocnictw upoważniających do występowania w imieniu tych osób również w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia ich skarg. Jednocześnie wezwano ww. pełnomocnika do wykazania w terminie 7 dni, że przed wniesieniem skargi strona skarżąca wystąpiła w trybie art. 37 kpa do organu administracji publicznej wyższego stopnia nad Wojewodą [...] z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie – pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu [...]. Pismem z dnia [...] ww. pełnomocnik w imieniu skarżącego B.G. wniósł o umorzenie postępowania w związku z postanowieniem Ministra Infrastruktury z dnia [...] znak: [...] wyznaczającym Wojewodzie [...] termin na załatwienie sprawy. Wobec niesprecyzowania sformułowania "pozostali spadkobiercy po zmarłej B.B.", przyjęto, iż skarga została wniesiona wyłącznie w imieniu B.G. W dniu [...] organ przesłał faksem zażalenie B.G. z dnia [...] wniesione do Ministra Infrastruktury w trybie art. 37 kpa na niezałatwienie sprawy w terminie przez Wojewodę [...]. Jak wynika z prezentaty znajdującej się na powyższym zażaleniu, wpłynęło ono do Ministra Infrastruktury w dniu [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. dopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej uzależniona jest od uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy, stosownie do treści § 2 powyższego przepisu, rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Warunek ten dotyczy także bezczynności organu. Jak wynika bowiem z treści art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 64, poz. 565), na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 tej ustawy stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Wobec treści przywołanych przepisów warunkiem wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji publicznej jest uprzednie wystąpienie przez stronę skarżącą z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie do organu wyższego stopnia nad organem, który w ocenie strony skarżącej pozostaje w bezczynności. W rozpoznawanej sprawie skarżący B.G. nie wyczerpał administracyjnego toku instancji, skarga mogła być bowiem skutecznie złożona dopiero po wniesieniu zażalenia w trybie art. 37 kpa. Tymczasem zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia zostało sporządzone w dniu [...] (wpłynęło do Ministra Infrastruktury w dniu [...]), a więc po wniesieniu skargi do Sądu, skarga została bowiem nadana w urzędzie pocztowym w dniu [...]. Mając na względzie powyższe, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu w całości orzeczono po myśli art. 232 § 1 pkt 1 lit. a) powołanej ustawy. Na marginesie wskazać należy, iż merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Zatem badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga wniesiona została skutecznie, tj. gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 stycznia 2008 r. , sygn. akt I OSK 1829/07).