II SAB/Gl 36/17

PostanowienieWSA w Gliwicach2017-09-04

Skład orzekający: Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu w sprawie dotyczącej należności za bezumowne korzystanie z nieruchomości mieści się we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu w sprawie dotyczącej należności za bezumowne korzystanie z nieruchomości nie mieści się we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego. Kwestie te regulowane są przepisami Kodeksu cywilnego i należą do właściwości sądów powszechnych.
Stan faktyczny
Skarżący S.B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Prezydenta Miasta C. w przedmiocie należności za bezumowne korzystanie z nieruchomości. Skarżący uważał, że urząd nie nadaje biegu jego skargom. Prezydent Miasta C. wskazał, że jego stanowisko w sprawie jest niezmienne i zostało przedstawione skarżącemu.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę jako niedopuszczalną.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski po rozpoznaniu w dniu 4 września 2017r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.B. na bezczynność Prezydenta Miasta C. w przedmiocie należności za bezumowne korzystanie z nieruchomości postanawia: odrzucić skargę; S.B. wniósł do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego skargę zatytułowaną jako "skarga na czynności urzędnika Miasta C.", skarżący skierował ją bezpośrednio do sądu z uwagi na to iż urząd w jego opinii skargom nie nadaje biegu. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta C. wskazał, że prowadzona ze skarżącym korespondencja, jak również osobiste udzielanie wyjaśnień przedstawiały w pełni niezmienne stanowisko miasta o czym organ wielokrotnie zawiadamiał skarżącego, zaś uregulowaną w dniu [...] r. należność za bezumowne użytkowanie nieruchomości, organ uznał za efekt tych ustaleń. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Sprawa nie mieści się bowiem we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r. poz. 718), zwanej dalej "p.p.s.a.". W świetle treści art. 3 § 1 i 2 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których sądową kontrolę przewidują przepisy ustaw szczególnych (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Mając na uwadze treść powyższego przepisu wskazać należy, że kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w sytuacjach wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-4 ppsa. Przy czym, w przypadku skargi na bezczynność przedmiotem kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Właściwość sądów administracyjnych dotyczy zatem niepodejmowania przez ograny administracji publicznej nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych, chodzi tu o takie akty jak: decyzje administracyjne; postanowienia wydawane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym, zabezpieczającym a także inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Należy zwrócić uwagę, że przedmiot skargi tyczy się bezczynności w sprawie, która nie mieści się w katalogu spraw objętych właściwością sądów administracyjnych. Bezumowne korzystanie z nieruchomości regulowane jest bowiem przepisami kodeksu cywilnego i roszczenia z tego tytułu również podlegają uregulowaniom zawartym w tym kodeksie na zasadach ogólnych przed sądem powszechnym. Mając na względzie treść powyższych przepisów ustawy, a także fakt, iż istota wniesionej w niniejszej sprawie skargi nie mieści się w przedmiotowej właściwości tutejszego Sądu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ppsa w związku z art. 3 powołanej ustawy, Sąd orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło