II SAB/Gl 37/10
PostanowienieWSA w Gliwicach2010-09-24
Skład orzekający: Elżbieta Kaznowska, Iwona Bogucka, Bonifacy Bronkowski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi na bezczynność organu administracji jest dopuszczalne, gdy uchylono wyrok sądu administracyjnego dotyczący decyzji, na tle której toczyło się postępowanie?Ratio decidendi
Sąd umorzył postępowanie, uznając skuteczne cofnięcie skargi przez stronę skarżącą. Stwierdzono, że cofnięcie skargi jest czynnością dyspozycyjną strony, dopuszczalną na mocy art. 60 PPSA, chyba że ma na celu obejście prawa lub utrzymanie w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. W rozpatrywanej sprawie nie zaszły takie okoliczności, zwłaszcza w kontekście uchylenia wyroku WSA i decyzji, co czyniło dalsze rozpatrywanie skargi na bezczynność bezprzedmiotowym.Stan faktyczny
Spółka wniosła skargę na bezczynność Starosty w sprawie dotyczącej wspólnot gruntowych, zarzucając przekroczenie terminów załatwiania sprawy. Starosta wniósł o oddalenie skargi, wyjaśniając przyczyny opóźnień. Następnie Spółka cofnęła skargę, wskazując na uchylenie przez NSA wyroku WSA dotyczącego decyzji, na tle której toczyło się postępowanie, co uczyniło dalsze rozpatrywanie skargi na bezczynność bezprzedmiotowym.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowe i zwrócono skarżącej Spółce kwotę tytułem uiszczonego wpisu od skargi.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Iwona Bogucka,, Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski, Protokolant st. sekretarz sądowy Anna Trzuskowska, po rozpoznaniu w dniu 24 września 2010 r. na rozprawie sprawy ze skargi Spółki (...) w S. na bezczynność Starosty (...) w przedmiocie: wspólnot gruntowych p o s t a n a w i a 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zwrócić skarżącej Spółce kwotę (...) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi.
Pismem z dnia [...] r. Spółka dla "A" w S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, za pośrednictwem Starosty B., skargę na bezczynność tegoż Starosty w sprawie prowadzonej na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1963 r. o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych, a dotyczącej ustalenia wykazu uprawnionych do udziału we wspólnocie gruntowej oraz wykazu obszarów gospodarstw przez nich posiadanych i wielkości przysługujących im udziałów we wspólnocie, zarzucając mu rażące przekroczenie terminów załatwiania spraw określonych w Kodeksie postępowania administracyjnego. W związku z powyższym Zarząd wymienionej Spółki wniósł o zobowiązanie Starosty B. do wydania przedmiotowej decyzji w terminie 14 dni od daty wydania wyroku oraz do ukarania dyscyplinarnego pracownika winnego niezałatwienia sprawy i zasądzenia kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę Starosta [...] wniósł o jej oddalenie, wyjaśniając, że przedmiotowe postępowanie toczy się od dłuższego czasu, a organ wyjaśnia kolejno wszelkie wątpliwości, m.in. przesłuchując świadków. Dodał, ze w dniu [...]r. organ wydał decyzję stwierdzającą na dzień 5 lipca 1963 r., czyli na dzień wejścia w życie ustawy z dnia 29 czerwca 1963 r., stan gruntowy wspólnoty gruntowej - "B". Trudno zatem przypisać organowi w tym zakresie bezczynność. Z kolei w odniesieniu do sporządzenia listy uprawnionych wyjaśnił, że mając na uwadze długotrwałe postępowanie w tym zakresie organ wyznaczył datę załatwienia tej sprawy na dzień [...]r.
Pismem z dnia [...]r. działający w imieniu Spółki Zarząd wniósł o cofnięcie skargi. Wyjaśnił, że wobec uchylenia wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 czerwca 2010 r. sygn. akt II OSK 1086/09 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 23 kwietnia 2009 r. sygn. akt II Sa/GL 1291/08 wraz z zaskarżonymi decyzjami, czyli decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...]r. oraz utrzymaną nią w mocy decyzją Starosty [...], nie ma w chwili obecnej znaczenia rozpatrywanie skargi na bezczynność Starosty.
Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpatrując sprawę zważył, co następuje:
Na mocy art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi jest dla sądu wiążące, z wyjątkiem przypadków, gdy miałoby ono na celu obejście prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zdaniem Sądu w rozpatrywanej sprawie nie zachodzą wskazane przesłanki, ograniczające dopuszczalność cofnięcia skargi, a zatem skarżący dokonał skutecznego cofnięcia skargi i cofnięcie to należy uznać za dopuszczalne. Cofnięcie skargi należy bowiem do czynności dyspozycyjnych strony i jest niedopuszczalne jedynie wówczas, gdy może wywołać skutki, o których mowa w powołanym przepisie. Zdaniem Sądu takie okoliczności w rozpoznawanej sprawie nie zachodzą. Wobec powyższego, cofnięcie skargi uznać należało za w pełni skuteczne.
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny działając na mocy art. 161 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi, w myśl którego sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, orzekł jak w sentencji postanowienia.
O zwrocie uiszczonego wpisu rozstrzygnięto zgodnie z dyspozycją art. 232 § 1 pkt 2 cytowanej powyżej ustawy.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło