II SAB/Gl 39/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Krawczyk, Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska, Sędzia WSA Rafał Wolnik (spr.), Protokolant St. sekr. Małgorzata Orman, po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2010 r. na rozprawie sprawy ze skargi E. B. na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza granicami kraju postanawia: 1. umorzyć postępowanie w części dotyczącej bezczynności Wojewody [...], 2. odrzucić skargę w pozostałej części, 3. zasądzić od Wojewody [...] na rzecz skarżącej tytułem zwrotu kosztów postępowania 100 (sto) złotych. W dniu [...] roku (data wpływu) E. B. złożyła skargę (data sporządzenia [...]roku) na bezczynność Wojewody [...] w zakresie ujawnienia w rejestrze o którym mowa w art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 8 lipca 2005 roku o realizacji prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2005 roku, nr 169, poz. 1418, dalej powoływana jako "ustawa") wybranej przez skarżącą formy rekompensaty i umieszczenia na decyzji Prezydenta Miasta Z. z dnia [...] roku nr [...] adnotacji o wybranej formie realizacji prawa do rekompensaty oraz o wysokości rekompensaty. Nadto skarżąca domagała się pociągnięcia do odpowiedzialności określonej w art. 38 kpa urzędników powodujących przewlekłość postępowania, stwierdzenia samej przewlekłości i przyznania jej w związku z tym odszkodowania w kwocie [...]zł z odsetkami oraz zwrotu kosztów postępowania. Skarżąca podała, że wniosek w sprawie złożyła w dniu [...] roku i mimo licznych "ponagleń" nie został on załatwiony do dnia sporządzenia skargi. Wojewoda [...]w odpowiedzi na skargę i dodatkowym piśmie z dnia [...]roku wniósł o oddalenie skargi podając, że w dniu złożenia skargi nie był on bezczynny bowiem w dniu [...] roku na decyzji Prezydenta Z. z dnia [...] roku sporządzona została adnotacja o której mowa w art. 7 ust. 4 ustawy (do akt dołączono kopię decyzji z adnotacją i potwierdzeniem jej odbioru przez skarżącą w dniu [...] roku). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Z uwagi na zarzuty skargi należy przede wszystkim wskazać na art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 193, poz. 1270 z zm., dalej powoływana jako "ustawa". Zgodnie z tym artykułem sąd administracyjny kontroluje działalność administracji publicznej w przypadku skarg złożonych na akty wskazane w punktach od 1 do 7 tego artykułu: decyzje, postanowienia, na które służy zażalenie lub kończące postępowanie w sprawie, a także rozstrzygające sprawę co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, akty prawa miejscowego, inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków, akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego. Do kompetencji tego sądu należy także rozpatrywanie skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4 § 2 art. 3, co wynika z § 2 tegoż przepisu pkt 8. Nadto sądy administracyjne zgodnie z art. 4 ppsa rozstrzygają także spory kompetencyjne. W przypadku gdy sprawa nie należy do kompetencji tego sądu podlega ona odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ppsa. W rozpoznawanej sprawie żądanie skarżącej oparte na art. 38 kpa, jak i żądanie zasądzenia odszkodowania w związku z przewlekłością postępowania nie mieszczą się w wskazanych wyżej kompetencjach sądu administracyjnego i dlatego w tej części skarga podlegała odrzuceniu. W zakresie bezczynności na wstępie należy stwierdzić, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wtedy, gdy w prawnie ustalonym terminie (art. 35 kpa) organ nie podjął w sprawie żadnych czynności lub prowadził postępowanie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem decyzji, postanowienia lub innego aktu, albo nie podjął stosownej czynności kończącej postępowanie. Dla stwierdzenia bezczynności organu, nie ma znaczenia okoliczność z jakich powodów określony akt nie został podjęty lub czynność dokonana a w szczególności, czy bezczynność została spowodowana zawinioną albo też niezawinioną opieszałością organu, czy też wiąże się z jego przeświadczeniem, że stosowny akt lub czynność w ogóle nie powinny być dokonane. W sprawach ze skarg na bezczynność organów administracji publicznej sąd orzeka według stanu prawnego i faktycznego w dacie orzekania. Oznacza to, że w przypadku gdy bezczynność ustała przed dniem orzekania przez sąd administracyjny, bowiem akt został wydany lub czynność podjęta, uwzględnienie skargi na bezczynność jest wyłączone i to niezależnie od faktu, że akt lub czynność zostały podjęte po terminie określonym w kpa. Wydanie aktu lub podjęcie czynności przez organ administracji publicznej oznacza zlikwidowanie bezczynności, a w konsekwencji bezprzedmiotowość badania zasadności złożonej skargi. Bezprzedmiotowość postępowania w sprawie bezczynności obliguje sąd do umorzenia postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ppsa. Z sytuacją bezprzedmiotowości skargi na bezczynność Wojewody [...] mamy właśnie do czynienia w niniejszej sprawie. Bezczynność Wojewody [...] ustała bowiem przed dniem orzekania, a mianowicie w dniu [...] r. Z tego względu orzeczono co do bezczynności, jak w postanowieniu, a o kosztach sądowych na podstawie art. 201 ppsa. SW