II SAB/Gl 4/26
PostanowienieWSA w Gliwicach2026-02-16
Skład orzekający: Sędzia WSA Edyta Kędzierska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej powinna zostać odrzucona z powodu nieuzupełnienia przez stronę skarżącą numeru PESEL przedstawiciela ustawowego małoletniego skarżącego, pomimo wezwania sądu?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej podlega odrzuceniu, jeżeli strona skarżąca, będąca osobą fizyczną, nie uzupełni w wyznaczonym terminie braku formalnego skargi, jakim jest brak numeru PESEL przedstawiciela ustawowego małoletniego skarżącego, pomimo prawidłowego wezwania sądu i pouczenia o skutkach niezastosowania się do niego. Niezachowanie tego wymogu stanowi podstawę do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.Stan faktyczny
Strona skarżąca wniosła skargę na bezczynność Wojewody Śląskiego w przedmiocie rozpoznania wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy. Sąd wezwał pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez podanie numeru PESEL przedstawiciela ustawowego małoletniej skarżącej. Pomimo doręczenia wezwania, brak formalny nie został uzupełniony.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i zwrócono stronie skarżącej kwotę 100 zł tytułem wpisu.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Edyta Kędzierska po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. D. na bezczynność Wojewody Śląskiego w przedmiocie rozpoznania wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy p o s t a n a w i a: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu.
Pismem z 4 grudnia 2025 r. małoletnia skarżąca – I. D., działająca przez przedstawiciela ustawowego – P. D., reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, skargę na bezczynność Wojewody Śląskiego w przedmiocie rozpoznania wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy.
Pismem z dnia 13 stycznia 2026 r., wezwano pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braku formalnego skargi w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez podanie nr PESEL przedstawiciela ustawowego małoletniej skarżącej.
Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 13 stycznia 2026 r. Jednakże nie uzupełnił braku formalnego skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), dalej "P.p.s.a." skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Natomiast według art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) P.p.s.a., pismo strony powinno zawierać w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie; numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku.
Podkreślenia wymagało, że Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 3 lipca 2023 r. sygn. akt II GPS 3/22 stwierdził, że niezachowanie, określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) P.p.s.a., wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., bez względu na to, czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd.
Pełnomocnik skarżącej został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez podanie numeru PESEL przedstawiciela ustawowego skarżącej. Wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi, zawierające prawidłowe pouczenie o skutkach niezastosowania się do niego w wyznaczonym terminie, zostało doręczone pełnomocnikowi 13 stycznia 2026 r. za pośrednictwem platformy e-PUAP. Termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął 20 stycznia 2026 r. Brak formalny skargi nie został uzupełniony.
Wobec powyższego, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., skargę należało odrzucić. Przepis art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. stanowił podstawę zwrotu stronie skarżącej uiszczonego wpisu.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło