II SAB/Gl 41/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie : Przewodniczący Sędzia WSA Artur Żurawik po rozpoznaniu w dniu 22 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" z siedzibą w G. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w G. w przedmiocie zawarcia umowy dzierżawy nieruchomości p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] r. strona skarżąca wniosła skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w G.. Zarządzeniem z dnia 31 sierpnia 2018 r. strona skarżąca została wezwana do uzupełnienia w terminie 7 dni braku formalnego skargi, poprzez nadesłanie dokumentu potwierdzającego sposób reprezentacji strony skarżącej (np. aktualny odpis KRS). Wezwanie zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 6 września 2018 r. W wyznaczonym terminie, który upłynął w dniu 13 września 2018 r. strona nie nadesłała wymaganych dokumentów. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), dalej w skrócie P.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni. Stosownie natomiast do przepisu art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Zgodnie z art. 57 § 1 P.p.s.a. w związku z art. 29 P.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. W rozpoznawanej sprawie, strona skarżąca, mimo prawidłowego wezwania, z jednoczesnym pouczeniem jej o konsekwencjach prawnych niedopełnienia obowiązku uzupełnienia braków formalnych, nie uczyniła tego w wymaganym terminie. Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.