II SAB/Gl 43/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Maria Taniewska- Banacka (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Iwona Bogucka Sędzia WSA Włodzimierz Kubik Protokolant Magdalena Matuszek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 października 2009 r. sprawy ze skarg J. N., A. R. (R.), U. R., I. B., D. R. (R.) i M. W. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. w przedmiocie niezałatwienia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy dotyczącej odmowy wznowienia postępowania o oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste 1. zobowiązuje Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. do wydania w terminie 1 miesiąca orzeczenia rozstrzygającego wniosek skarżących z dnia [...] r. o ponowne rozpatrzenie sprawy, 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. na rzecz skarżących solidarnie kwotę 340,00 (trzysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z dnia [...] działający przez pełnomocnika, radcę prawnego B.R., J.N., A.R., U.R., I.B., D.R., M.W. zwrócili się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z wnioskiem o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną tegoż Kolegium z dnia [...] nr [...]. Decyzją z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. odmówiło wznowienia wskazanego wyżej postępowania. Pismem z dnia [...] pełnomocnik stron złożył cyt. "odwołanie" od decyzji SKO z dnia [...]. Natomiast pismem z dnia [...] złożył dodatkowe pismo rozszerzające uprzednio wskazane motywy. Z uwagi na niezałatwienie podania w terminie pełnomocnik stron zwrócił się do Prezesa SKO, przywołując art. 37 k.p.a., z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa polegającego na przewlekłości postępowania. Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. orzekło, iż sprawa z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy orzeczonej decyzją Kolegium z dnia [...] nie zostanie załatwiona w terminie z uwagi na przekazanie akt sprawy do Prokuratury Rejonowej w R. przy piśmie z dnia [...]. Jako kolejny punkt postanowienia Kolegium wskazało, że zwróci się do Prokuratury o odesłanie akt. Po ich zwrocie sprawa zostanie niezwłocznie załatwiona. Jako podstawę prawną postanowienia Kolegium wskazało art. 123 i 124 w zw. z art. 36 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. 2000, Nr 98, poz. 1071 z późn. zm. zwanej dalej: k.p.a.). Pismem z dnia [...] pełnomocnik J.N., A.R., U.R., I.B., D.R., M.W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. wnosząc o zobowiązanie organu do merytorycznego zakończenia sprawy. W odpowiedzi Kolegium wniosło o odrzucenie skargi jako bezzasadnej podając w uzasadnieniu, iż pomimo stosownego wystąpienia Prokuratura Rejonowa w R. nadal nie zwróciła akt, a tym samym zwłoka w załatwieniu sprawy nastąpiła z przyczyn niezależnych od Kolegium. W trakcie rozprawy przed tut. Sądem w dniu 7 października 2009 r. pełnomocnik skarżących oświadczył, że wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy nadal nie został przez Kolegium rozpoznany, a tym samym stan bezczynności nadal się utrzymuje. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. zwanej dalej: p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. W myśl natomiast art. 149 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi na bezczynność organów sąd zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Przeprowadzone w określonych wyżej ramach badanie formalnej dopuszczalności a następnie merytorycznej zasadności wniesionej przez pełnomocnika skarżących skargi na bezczynność SKO w K. doprowadziło w ocenie Sądu do ustalenia, że przedmiotowa skarga zasługuje na uwzględnienie. W odniesieniu do formalnej dopuszczalności wniesionej skargi wskazać w tym miejscu należy, iż w myśl art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. skargę można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W przypadku bezczynności organu administracji publicznej działającego jako organ I instancji środek taki stanowi kierowane do organu wyższego stopnia zażalenie, o którym mowa w art. 37 k.p.a. W przypadku jednak gdy w bezczynności pozostaje samorządowe kolegium odwoławcze to wówczas tryb przewidziany w art. 37 k.p.a. nie ma zastosowania. Nad tymi organami bowiem nie ma w postępowaniu administracyjnym organów wyższego stopnia - por. postanowienie NSA z dnia 6 lipca 2006 r. sygn. akt . I OSK 480/06. W konsekwencji nie wymagało rozważań czy skarżący wnieśli do organu wyższego stopnia zażalenie, o którym mowa powyżej. Przystępując z kolei do oceny meritum skargi wskazać należy, iż w myśl art. 35 § 1, 2, 3 i 5 k.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone w oparciu o dowody przedstawione przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane albo znane z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie, bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ. Natomiast załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. Do wskazanych wyżej terminów nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu. Stosownie natomiast do art. 36 § 1 i 2 k.p.a. o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35, także z przyczyn niezależnych od organu, organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. W konsekwencji przez bezczynność rozumie się niezałatwienie sprawy w terminie ustawowym określonym w art. 35 k.p.a. bądź ustalonym przez organ w trybie art. 36 § 1 lub 2 k.p.a. Sąd stwierdza, że kierowane do SKO w K. podanie wpłynęło do organu w dniu [...]. Jak wynika z przedłożonych Sądowi akt administracyjnych oraz złożonego na rozprawie oświadczenia pełnomocnika skarżących sprawa ani w ustawowym terminie ani w okresie późniejszym nie została załatwiona. Także Kolegium do dnia rozprawy przed tut. Sądem nie powiadomiło o załatwieniu podania skarżących, nie wskazało też by prowadzone postępowanie administracyjne zostało zawieszone. W konsekwencji fakt niezałatwienia, do chwili obecnej, wniosku skarżących jednoznacznie przesądza o bezczynności Kolegium w przedmiotowej sprawie. Kolegium nie załatwiło bowiem sprawy w terminie ustawowym określonym w art. 35 k.p.a., ani też nie ustaliło nowego terminu po myśli art. 36 § 1 lub 2 k.p.a. Wydało wprawdzie, notabene dopiero po 4 miesiącach od wpływu podania, postanowienie przywołujące jako swą podstawę art. 36 § 2 k.p.a., wbrew płynącemu z przepisu tego nakazowi poinformowało w nim jednak jedynie o przyczynach zwłoki nie wskazując nowego terminu załatwienia sprawy. Wymogu wskazania takiego terminu (poprzez podanie daty bądź czasokresu) ewidentnie nie spełnia bowiem umieszczone w postanowieniu zapewnienie, iż sprawa zostanie załatwiona po zwrocie akt przez Prokuraturę. Notabene podkreślenia w tym miejscu wymaga, iż trwającej nadal bezczynności organu w żadnej mierze tłumaczyć nie może wskazany przez Kolegium brak akt nie zwróconych przez Prokuraturę Rejonową w R. Organ mógł był bowiem rozpoznać wniosek stron w ciągu ponad miesiąca dzielącego wpływ podania od wysłania akt do Prokuratury (akta, jak to powyżej wskazano, zostały wysłane dopiero w dniu [...]), mógł był przed przekazaniem akt sporządzić odpisy dokumentów niezbędnych do załatwienia wniosku strony, mógł był wreszcie podjąć stosowne czynności w celu niezwłocznego uzyskania przekazanych Prokuraturze dokumentów bądź przynajmniej uzyskania do nich wglądu. W świetle przedstawionych wyżej wywodów należało uwzględnić skargę i na podstawie art. 149 § p.p.s.a. orzec jak w sentencji zobowiązując Kolegium do załatwienia wniosku skarżących z dnia [...] w terminie 1 miesiąca (liczonego od doręczenia organowi przekazanych Sądowi akt administracyjnych – art. 286 § 2 p.p.s.a) O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 i 209 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 2 pkt 1 lit c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1348 z późn. zm.).