II SAB/Gl 45/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodnicząca Sędzia WSA Iwona Bogucka po rozpoznaniu w dniu 18 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.S. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] A.S. wniosła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach "pozew" przeciwko I.M. i M.M. Na wezwanie Sądu do kreślenia przedmiotu skargi, skarżąca wyjaśniła, że zwraca się do sądu, albowiem Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. odmówił jej pomocy w sprawie ogrodzenia wzniesionego przez sąsiadów. Skarga, zgodnie z art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), została przekazana do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. celem zachowania prawidłowego trybu do jej wniesienia. Po nadesłaniu akt przez organ administracji, Sąd zakwalifikował pismo skarżącej jako skargę na bezczynności Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. i wezwaniem z dnia [...], doręczonym [...] zwrócił się do skarżącej o wykazanie, że przed wniesieniem skargi wystąpiła do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. w trybie art. 37 k.p.a. z zażaleniem na bezczynność organu I stopnia. Sąd wyznaczył skarżącej termin 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi skarżąca nadesłała pismo, w którym opisała swoje zarzuty pod adresem sąsiadów i powstałego ogrodzenia, oświadczyła, że skargę wniosła na sąsiada M.M. i podała, że organ stopnia powiatowego nie zareagował na jej telefoniczną interwencję. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, warunkiem skutecznego wniesienia skargi jest uprzednie wyczerpanie przez skarżącego przysługujących mu środków zaskarżenia. W przypadku skargi na bezczynność organu administracji środkiem takim jest zażalenie, o jakim mowa w art. 37 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego. Przepis ten stanowi, że na niezałatwienie sprawy w terminie ustawowym stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Sąd wezwał w związku z powyższym skarżącą do wykazania, że zażalenie takie do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wniosła. Odpowiedź udzielona na wezwanie przez skarżącą nie zawiera informacji w tej kwestii, co powoduje konieczność uznania przez Sąd, że strona nie wyczerpała przysługujących jej środków zaskarżenia w procedurze administracyjnej. Okoliczność ta stanowi przesłankę niedopuszczalności skargi i uzasadnia jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Równocześnie należy zwrócić skarżącej uwagę że wniesienie skargi na bezczynność organu jest możliwe w każdym czasie, jeśli bezczynność taka w ocenie strony ma miejsce, warunkiem jej skuteczności jest jednak wskazany powyżej obowiązek uprzedniego wyczerpania trybu przewidzianego w art. 37 § 1 k.p.a. Należy również zauważyć, że sąd administracyjny nie jest organem właściwym do rozpoznawania skarg na osoby fizyczne, jego kontroli podlega wyłącznie legalność działania organów administracji publicznej w zakresie wskazanym w art. 3, 4 i 5 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarga na podmiot nie będący organem administracji nie jest zatem dopuszczalna i także podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa.