II SAB/Gl 45/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Włodzimierz Kubik po rozpoznaniu w dniu 24 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. i J. K. na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie niezałatwienia wniosku o uzupełnienie postanowienia odmawiającego wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej zajęcia nieruchomości p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] r. A. K. i J. K. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie niezałatwienia wniosku z dnia [...]r. o uzupełnienie postanowienia odmawiającego wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej zajęcia nieruchomości. Z kolei w piśmie z dnia [...]r. skarżący zarzucili temu organowi przewlekłe prowadzenie postępowania w przedmiotowej sprawie. W związku z powyższym na podstawie zarządzenia z dnia 3 sierpnia 2012 r. wezwano skarżących do złożenia jednoznacznego oświadczenia, czy przedmiotem skargi jest bezczynność Wojewody [...], czy też może przewlekłe prowadzenie przez niego postępowania w sprawie rozpoznania wniosku z dnia [...]r., w terminie siedmiu dni pod rygorem przyjęcia, że przedmiotem skargi jest bezczynność Wojewody [...]. Dodatkowo wezwano skarżących do wykazania w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi, że przed wniesieniem skargi wystąpili w trybie art. 37 kpa do organu administracji publicznej wyższego stopnia nad Wojewodą [...], z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie (o ile skarga dotyczyła bezczynności organu), względnie przewlekłe prowadzenie postępowania. Jednocześnie skarżącym doręczono odpisy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 3 sierpnia 2012 r. o wezwaniu do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. W zarządzeniu tym wskazano, iż wpłaty należy dokonać w kasie Sądu lub na podany rachunek bankowy - w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwania zostały doręczone skarżącemu J.K. w dniu 16 sierpnia 2012 r. Przesyłkę skierowaną natomiast do A. K., wobec niezastania skarżącej awizowano w dniu 13 sierpnia 2012 r., umieszczając stosowne zawiadomienie na drzwiach adresata, a następnie powtórnie w dniu 21 sierpnia 2012 r., przesyłka ta nie została jednakże przez skarżącą podjęta. Pismem z dnia 20 sierpnia 2012 r. skarżący cofnęli przedmiotową skargę, wskazując, że nie mogą wykazać, że przed jej wniesieniem wystąpili w trybie art. 37 kpa do organu administracji publicznej wyższego stopnia nad Wojewodą [...], z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie/przewlekłe prowadzenie postępowania. Oświadczyli oni jednak, że w dniu 26 czerwca 2012 r. wystąpili z zażaleniem do Ministra Transportu. Skarżący nie uiścili natomiast wymaganego wpisu od skargi. Biorąc pod uwagę powyższe uznano, że skarga dotyczy bezczynności Wojewody [...] w przedmiocie niezałatwienia wniosku z dnia [...]r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: W pierwszej kolejności wskazać należy, że skarżący wyczerpali tryb, o którym mowa w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 64, poz. 565). Jak wynika z akt sprawy, A. K. i J. K. wystąpili z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie przez Wojewodę [...] do Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej pismem z dnia 26 czerwca 2012 r., które wpłynęło do tego organu w dniu 9 lipca 2012 r. Skarga na bezczynność Wojewody [...] wpłynęła tymczasem bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, co wiązało się z koniecznością przekazania jej Wojewodzie, a za datę wniesienia skargi należało uznać datę przekazania. Skoro skargę przekazano Wojewodzie w dniu 11 lipca 2012 r., uznać należało, że zażalenie w trybie art. 37 kpa zostało złożone przed wniesieniem skargi. Zgodnie natomiast z treścią art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej w skrócie p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, jako pismo wszczynające postępowanie przed sądem administracyjnym podlega wpisowi, którego wysokość w niniejszej sprawie została określona zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). W myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której mimo wezwania nie został w terminie uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd. W rozpoznawanej sprawie skarżący, mimo prawidłowego wezwania z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższego, nie uiścili wpisu od skargi. Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. oraz art. 58 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. Na marginesie wskazać jedynie należy, że merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Zatem badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga wniesiona została skutecznie, tj. gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 stycznia 2008 r. , sygn. akt I OSK 1829/07). W rozpoznawanej sprawie skarżący nie uiścili wpisu od skargi, stąd niemożliwe było zbadanie dopuszczalności oświadczenia o cofnięciu skargi i ewentualne umorzenie postępowania na tej podstawie.