II SAB/Gl 46/09
PostanowienieWSA w Gliwicach2009-10-21
Skład orzekający: sędzia NSA Bonifacy Bronkowski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna, jeśli strona skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia, w szczególności nie wniosła zażalenia do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest niedopuszczalna, jeśli strona skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia przewidzianych w ustawie, w tym nie wniosła zażalenia do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie. Brak wykazania przez stronę skarżącą, że takie zażalenie zostało wniesione, skutkuje odrzuceniem skargi.Stan faktyczny
Strona skarżąca wniosła skargę na bezczynność Prezydenta Miasta C. w przedmiocie wszczęcia postępowania w sprawie legalności budowy obiektu. Sąd wezwał skarżącego do wykazania, czy przed wniesieniem skargi wystąpił z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie do organu wyższego stopnia. Skarżący nie uczynił zadość wezwaniu w wyznaczonym terminie.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Bonifacy Bronkowski po rozpoznaniu w dniu 21 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.S. na bezczynność Prezydenta Miasta C. w przedmiocie wszczęcia postępowania w sprawie legalności budowy obiektu p o s t a n a w i a odrzucić skargę.
Pismem z dnia [...] M.S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Prezydenta Miasta C. w przedmiocie wszczęcia postępowania w sprawie legalności budowy obiektu.
Na podstawie zarządzenia z dnia 11 września 2009 r. wezwano skarżącego do wykazania w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, czy przed wniesieniem skargi wystąpił w trybie art. 37 kpa z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie do organu wyższego stopnia nad Prezydentem Miasta C., tj. do Wojewody [...] pod rygorem odrzucenia skargi jako niedopuszczalnej.
Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu [...]. W wyznaczonym terminie, który upłynął w dniu [...] ([...] – dzień roboczy), skarżący nie uczynił zadość wezwaniu Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., dopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej uzależniona jest od uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy, stosownie do treści § 2 powyższego przepisu, rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Warunek ten dotyczy także bezczynności organu. Jak wynika bowiem z treści art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 64, poz. 565), na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 tej ustawy stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia.
Wobec treści przywołanych przepisów warunkiem wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji publicznej jest uprzednie wystąpienie przez stronę skarżącą z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie do organu wyższego stopnia nad organem, który w ocenie strony skarżącej pozostaje w bezczynności.
W rozpoznawanej sprawie skarżący, mimo prawidłowego wezwania z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższego, nie wykazał w wyznaczonym terminie, iż przed wniesieniem skargi wystąpił w trybie art. 37 k.p.a. do organu administracji publicznej wyższego stopnia nad Prezydentem Miasta C. z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie.
Mając na względzie powyższe, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.
.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło