II SAB/Gl 47/15
PostanowienieWSA w Gliwicach2015-12-07
Skład orzekający: Maria Taniewska - Banacka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu w przedmiocie nierozpatrzenia wniosku o wstrzymanie wykonania uchwały w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest dopuszczalna na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna wyłącznie w sprawach, w których wydawane są decyzje administracyjne, postanowienia kończące postępowanie lub rozstrzygające sprawę co do istoty, a także w innych sprawach dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Czynność wstrzymania wykonania uchwały, będącej aktem prawa miejscowego, nie mieści się w katalogu czynności podlegających zaskarżeniu w trybie skargi na bezczynność, dlatego skarga w tym zakresie jest niedopuszczalna.Stan faktyczny
Strona skarżąca wniosła skargę na bezczynność Rady Miejskiej w B. w przedmiocie nierozpatrzenia wniosku o wstrzymanie wykonania uchwały Rady Miejskiej B. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 PPSA.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie : Przewodniczący Sędzia WSA Maria Taniewska - Banacka po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Sp. Jawna w W. na bezczynność Rady Miejskiej w B. w przedmiocie wstrzymania wykonania uchwały w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego p o s t a n a w i a : odrzucić skargę.
Pismem z dnia [...] r. strona skarżąca wniosła skargę na bezczynność Rady Miejskiej w B. w przedmiocie nierozpatrzenia wniosku o wstrzymanie wykonania uchwały Rady Miejskiej B. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych.
Przedmiot niniejszej skargi dotyczy bezczynności Rady Miejskiej B. w przedmiocie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania uchwały tej rady w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wynika natomiast, że skarga na bezczynność organów jest dopuszczalna tylko w sprawach w których wydawane są decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
Bezczynność organu następuje wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia określonych czynności, wynikających z przepisów prawa, nie wykonuje ich w terminie przez te przepisy określonym. Bezczynność zatem oznacza stan, w którym organ, będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do wydania aktu administracyjnego lub podjęcia innej czynności, pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność ma na celu spowodowanie rozstrzygnięcia przez organ administracji publicznej określonej sprawy administracyjnej. Przyjmuje się, że w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. chodzi o akty lub czynności podejmowane w sprawach indywidualnych, a więc w stosunku do konkretnych podmiotów. Oznacza to, że czynność polegająca na wstrzymaniu wykonania uchwały, będącej aktem prawa miejscowego, nie może zostać zakwalifikowana jako czynność z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.
W oparciu o powyższe, złożona skarga jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu na postawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło