II SAB/Gl 47/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Broda po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. Z. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego. W dniu 7 października 2016 r. (data nadania na poczcie) Z. Z. wniósł, za pośrednictwem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M., do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, skargę na przewlekłe prowadzenie przez ten organ postępowania w przedmiocie zatwierdzenia G. K. projektu budowlanego zamiennego na budowę na działce nr [...] położonej w Z. przy ul. [...] jednostanowiskowej stacji auto-gaz. W skardze wskazał na niewykonanie przez organ wyroku Sądu z dnia 12 września 2008 r. sygn. akt II SA/Gl 146/08. Po przekazaniu skargi Sądowi, skarżący został wezwany do wykazania, że przed wniesieniem skargi wystąpił w trybie art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r. poz. 23 ze zm. - dalej zwanej Kpa), z zażaleniem do organu administracji publicznej wyższego stopnia nad Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego w M. W odpowiedzi na to wezwanie skarżący wyjaśnił, że dochował powyższego wymogu, gdyż w ten sposób winny być traktowane jego pisma z dnia 2 kwietnia 2012 r., 21 listopada 2012 r., 12 lutego 2013 r. oraz z dnia 22 sierpnia 2016 r. skierowane do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. Pisma te zostały przesłane wraz z odpowiedzią na wezwanie. Tymczasem, w odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, wskazując na niedochowanie przez skarżącego wymogu uprzedniego wyczerpania w sprawie środka zaskarżenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, zważył: Jak wynika z treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), dopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej uzależniona jest od uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy, stosownie do treści § 2 powyższego przepisu, rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Warunek ten dotyczy także przewlekłego prowadzenia organu postępowania. Jak wynika bowiem z treści art. 37 § 1 Kpa, na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 Kpa, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 Kpa lub na przewlekłe prowadzenie postępowania, stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Wobec treści przywołanych przepisów warunkiem wniesienia skargi do sądu administracyjnego na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej jest uprzednie wystąpienie przez stronę skarżącą z zażaleniem na przewlekłe prowadzenie postępowania do organu wyższego stopnia nad organem, który, w ocenie strony skarżącej, przewlekłe prowadzi postępowanie. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że Z. Z. przed wniesieniem skargi nie wystąpił z zażaleniem na przewlekłe prowadzenie postępowania do organu wyższego stopnia nad Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego w M. Żadne z przedłożonych przez niego, w odpowiedzi na wezwanie sądowe, pism nie jest takim zażaleniem. Brak jest również zażalenia w aktach administracyjnych sprawy. Nadto, organ potwierdza, że skarżący nie wyczerpał przysługującego mu środka zaskarżenia przed wniesieniem skargi. Zażalenie, o którym mowa, zgodnie z art. 37 § 1 Kpa i art. 128, art. 129 w zw. z art. 144 Kpa powinno być bowiem skierowane do organu wyższego stopnia nad organem, który przewlekle prowadzi postępowanie – za pośrednictwem organu, którego zażalenie dotyczy – i winno z niego wynikać co najmniej niezadowolenie ze stanu przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie jednak, w świetle przedłożonych przez skarżącego dokumentów, wyjaśnić wymaga, że zupełnie odrębnym środkiem prawnym kontroli administracji publicznej jest skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania a skarga w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny za niewykonanie wyroku. Poza okolicznością, że ten ostatni środek prawny, jak już wyjaśniono w postanowieniu Sądu z dnia 16 września 2016 r. sygn. akt II SA/Gl 826/16, w obecnym stanie prawnym nie przysługuje w przypadku wyroku uwzględniającego skargę, to opatrzony był formalnym wymogiem uprzedniego wezwania organu do wykonania wyroku. Taki charakter mają nadesłane przez skarżącego pisma z dnia 2 kwietnia i 21 listopada 2012 r. oraz z dnia 12 lutego 2013 r. które poprzedzały wniesione przez niego skargi w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny za niewykonanie wyroku Sądu z dnia 12 września 2008 r. sygn. akt II SA/Gl 146/08. Tymczasem w piśmie z dnia 22 sierpnia 2016 r., które według skarżącego "też jest rodzajem zażalenia", skarżący złożył odwołanie od decyzji PINB w M. z dnia [...] r. nr [...], wnosząc o jej uchylenie. Nie tylko dosłowna treść tego pisma, lecz także jego interpretacja, nie pozwalają zatem na odczytanie go jako zażalenia na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M. Oznacza to, że skarżący składając niniejszą skargę do sądu administracyjnego nie wyczerpał przysługującego mu w postępowaniu administracyjnym środka zaskarżenia. Jedynie na marginesie należy zauważyć, że z zażaleniem na przewlekłe prowadzenie postępowania strona może wystąpić do organu administracji publicznej wyższego stopnia w każdym czasie, a fakt odrzucenia skargi z powodu niedopełnienia tego warunku nie stoi na przeszkodzie ponownemu wystąpieniu ze skargą na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej przez tą samą osobę, jeśli w późniejszym czasie warunek ten zostanie spełniony. W oparciu o powyższe, skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W zakresie zwrotu wpisu sądowego od skargi Sąd orzekł stosownie do treści art. 232 § 1 pkt 1 powyższej ustawy.