II SAB/Gl 48/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie : Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Krawczyk po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. J. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. w przedmiocie nie rozpoznania wniosku o przeprowadzenie dowodu p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. Pismem z dnia 7 marca 2014 r. H. J. powołując się między innymi na art. 78 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 267 – zwanej dalej KPA) wniósł skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. polegającą na nie rozpoznaniu wniosku o przeprowadzenie dowodu w postaci oględzin. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Przy tak sformułowanym przedmiocie skargi w pierwszej kolejności należało ustalić kwestie związane z jej dopuszczalnością. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.- zwanej dalej p.u.s.a.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (§ 2 tej ustawy) w trybie i na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm. – zwana dalej p.p.s.a.). Przedmiotowy zakres tej kontroli określony został w art. 3 p.p.s.a. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. sąd rozpoznaje skargi na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4a tego przepisu, a więc gdy dotyczy ona jedynie: decyzji administracyjnych (pkt 1), postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty (pkt 2), postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (pkt 3), innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (pkt 4), pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanych w indywidualnych sprawach (4a). Przepisy te wymieniają akty bądź czynności, których wydania może żądać strona wnosząc do sądu administracyjnego skargę na bezczynność organu w sposób wyczerpujący, tym samym skarga wniesiona na bezczynność organu wykraczającą poza zakres przedmiotowy określony w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a. jest niedopuszczalna i podlegać musi odrzuceniu, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. w zakresie rozpatrzenia wniosku z dnia 25 marca 2014 r. o przeprowadzenie dowodu w postaci oględzin. W ocenie Sądu skarga na bezczynność organu jest w niniejszej sprawie niedopuszczalna. Na Powiatowym Inspektorze Nadzoru Budowlanego w B. nie spoczywał bowiem obowiązek wydania - na skutek złożonego wniosku dowodowego z dnia 25 marca 2014 r. - aktu podlegającego kontroli sądu administracyjnego czy dokonania czynności z zakresu administracji publicznej. Organ jest obowiązany do wydawania postanowień w kwestiach, które pojawiają się w toku postępowania (art. 123 § 1 i § 2 KPA), w tym postanowień dotyczących wniosków dowodowych zgłaszanych przez stronę w postępowaniu administracyjnym. Jednak ten wniosek nie był związany z żadnym postępowaniem prowadzonym przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. co skarżący zaznaczył również w skardze. Ponadto postanowienie w sprawie wniosków dowodowych jest zaliczane do grupy postanowień nierozstrzygających o istocie sprawy ani niekończących postępowania, a także jest to postanowienie, na które nie służy stronie zażalenie, akt taki nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. W takiej sytuacji skarga na bezczynność organu w przedmiocie niewydania postanowienia w następstwie wniosku dowodowego strony jest również niedopuszczalna. Nawet gdyby przyjąć, że przeprowadzenie dowodu na wniosek strony należy zakwalifikować do czynności z zakresu administracji publicznej, to wskazać jednak należy na treść art. 78 § 1 KPA, z którego wynika, że organ jest obowiązany uwzględnić żądanie strony tylko wówczas, gdy stwierdzi, że przedmiotem dowodu jest okoliczność mająca znaczenie dla sprawy. Ocena tego, czy przedmiotem dowodu jest taka właśnie okoliczność, należy do uznania organu, który jest związany w tej mierze ewentualnie przepisami prawa materialnego stanowiącymi podstawę rozstrzygnięcia. Zasadnicze granice postępowania dowodowego wyznacza ponadto wyrażona w art. 12 KPA zasada szybkości postępowania, organ może bowiem stwierdzić, że żądanie przeprowadzenia dowodu ma na celu jedynie przewlekanie sprawy, a także ocenić, że zgromadził już wystarczający materiał dowodowy dla poprawnego wydania decyzji. W sytuacji zatem, kiedy wykonanie danej czynności żądanej przez stronę zależy od uznania organu administracji, skarga na bezczynność organu w zakresie niepodjęcia takiej czynności na wniosek dowodowy strony jest również niedopuszczalna. Postanowienia dowodowe, ewentualnie nieprzeprowadzenie wnioskowanego przez stronę dowodu w sprawie, mogą być kwestionowane przez stronę łącznie z decyzją w odwołaniu bądź wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy (vide B. Adamiak [w:] B. Adamiak, J. Borkowski "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz", Warszawa 2005 str. 405). Mając powyższe na uwadze na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. oraz art. 58 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.