II SAB/Gl 5/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Korycińska po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na bezczynność Prezydenta Miasta G. w przedmiocie zaniechania wydania decyzji nakazującej usunięcie drzewa z sąsiedniej nieruchomości postanawia: odrzucić skargę Skarżąca jedną skargą zaskarżyła bezczynność zarówno Prezydenta Miasta G. jak i Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Zarządzeniem z dnia 18 lutego 2004 r. rozdzielono skargi i skargę na bezczynność organu nadzoru budowlanego zarejestrowano pod sygn. II SAB/Gl 6/04, natomiast przedmiotem tej sprawy jest bezczynność Prezydenta G. Skarżąca podaje, iż bezczynność ta polega na niewydaniu decyzji nakazującej "usunięcie leszczyny wrastającej w fundament budynku" rosnącej na nieruchomości sąsiada H. G. Zważyć więc trzeba, że sądy administracyjne sprawujące kontrolę działalności administracji publicznej poprzez orzekanie w sprawach skarg na decyzje, postanowienia oraz akty określone w art.3 § 2 pkt 1-8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) właściwe są również w sprawach skarg na bezczynność organów, w sytuacjach gdy organy te zobligowane są wydać decyzje, postanowienia bądź akt czy czynność określoną w art.3 § 2 pkt 1-4 przytoczonej ustawy. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę. Z kolei skargę do Sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W przypadku skargi na bezczynność tym "wyczerpaniem środków zaskarżenia" jest wniesienie zażalenia do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie. Skarżąca wezwana do wykazania wyczerpania środków zaskarżenia, w piśmie stanowiącym odpowiedź na to wezwanie nie wykazała tak istotnych dla dopuszczalności skargi okoliczności. Sąd rozważając problem w aspekcie art.47e ustawy z dnia 16 października 1991 r. o ochronie przyrody stwierdziwszy, iż skarżąca nie dochowała trybu zakreślonego art.52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zobligowany był odrzucić skargę na podstawie art.58 § 1 pkt 6 tej ustawy.