II SAB/Gl 51/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska, po rozpoznaniu w dniu 8 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. G. na bezczynność Wójta Gminy P. w przedmiocie niewykonania decyzji w sprawie rozbiórki budowli p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Pismem z dnia 25 lipca 2012 r. J. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach za skargę na bezczynność Wójta Gminy P. w przedmiocie niewykonania decyzji w sprawie rozbiórki budowli. W uzasadnieniu skargi wskazał na niewykonanie przez Wójta Gminy P. decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...]. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie wskazując, że sprawa dotyczy przepustu wykonanego pod drogą gminną w trakcie powodzi w 1997 r. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. (dalej PINB) umorzył postępowanie w przedmiotowej sprawie, a [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej [...]WINB) decyzją z dnia [...] r. nr [...] uchylił powyższą decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. [...] [...] ponownie umorzył postępowanie, natomiast [...]WINB decyzją z dnia [...] r. nr [...] ponownie uchylił decyzję organu I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem dnia 20 grudnia 2007 r. sygn. akt II SA/GL 832/07 oddalił skargę Wójta Gminy P. na wskazaną decyzję [...]WINB. PINB kolejną decyzją z dnia [...] r. nr [...], na wskazaną decyzję powołuje się skarżący, nakazał rozbiórkę przedmiotowego przepustu. [...]WINB decyzją z dnia [...] r. nr [...] po rozpoznaniu odwołania J. G. uchylił ww. decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Kolejną decyzją z dnia [...] r. nr [...] PINB nałożył na Gminę P. obowiązek sporządzenia dokumentacji podwykonawczej przedmiotowego przepustu, jednak również i ta decyzja została uchylona przez [...]WINB decyzją z dnia [...] r. nr [...], a sprawa została przekazana organowi I instancji do ponownego rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje: Przedmiotowa skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), zwana dalej p.p.s.a., normuje postępowanie sądowe w sprawach z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz w innych sprawach, do których jego przepisy stosuje się z mocy ustaw szczególnych (sprawy sądowo-administracyjne). Z kolei w myśl art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Przedmiotem kontroli sądowej są wyłącznie stosunki o charakterze administracyjnoprawnym, tzn. takie, w których ustawodawca przyznaje organom administracji publicznej prawo władczego i jednostronnego kształtowania treści tego stosunku. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., skarga na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej przysługuje tylko wtedy, gdy organ ten był obowiązany do wydania rozstrzygnięcia określonego w art. 3 § 2 pkt 1-4a cytowanej ustawy, czyli do wydania decyzji, postanowienia w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty albo postanowienia wydane w postępowania egzekucyjnym i zabezpieczającego, na które służy zażalenia, bądź też innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczącego uprawnień lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, także pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanej w indywidualnych sprawach. Z brzmienia tego przepisu wynika zatem, że skarga na bezczynność organu administracji publicznej nie jest dopuszczalna, jeżeli organ ten nie ma obowiązku podjęcia rozstrzygnięcia w jednej z opisanych powyżej form. Z treści skargi wynika, że dotyczy ona bezczynności Wójta Gminy P. polegającej na niepodjęciu przez ten organ działań mających na celu rozbiórkę przepustu pod drogą gminną relacji J. – Z., zlokalizowanego w miejscowości J. gmina P. W ocenie skarżącego obowiązek taki wynika z decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...]. Na wstępie należy zaznaczyć, że wskazana przez skarżącego decyzja PINB nie funkcjonuje już w obrocie prawnym, bowiem w wyniku zakwestionowania jej, właśnie przez skarżącego, została ona uchylona przez [...]WINB decyzją z dnia [...]r. nr [...]. Odnosząc się do kwestii dopuszczalności skargi należy podnieść, że w sprawach dotyczących rozbiórki budowli stanowiącej własność gminną, organy wykonawcze gminy, jakim są wójt, burmistrz czy prezydent miasta, nie występują w roli organów administracji publicznej, ale jako reprezentanci gminy będącej właścicielem nieruchomości. Reprezentują oni zatem osobę prawną w wykonywaniu jej uprawnień majątkowych. Zatem skarga J. G. dotycząca bezczynności Wójta Gminy P. w istocie nie dotyczyła bezczynności organu administracji publicznej, lecz bezczynności podmiotu reprezentującego właściciela obiektu, a tak określony zakres skargi nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Jedynie na marginesie należy zaznaczyć, że ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm. ) wprowadziła szczególny tryb kwestionowania bezczynności w postępowaniu egzekucyjnym. Zgodnie z treścią art. 6 § 1 tej ustawy w razie uchylania się zobowiązanego od wykonania obowiązku wierzyciel powinien podjąć czynności zmierzające do zastosowania środków egzekucyjnych. Natomiast art. 6 § 1a stanowi, że na bezczynność wierzyciela w podejmowaniu czynności, o których mowa w § 1, służy skarga podmiotowi, którego interes prawny lub faktyczny został naruszony w wyniku niewykonania obowiązku oraz organowi zainteresowanemu wykonaniem obowiązku. Postanowienie w sprawie skargi wydaje organ wyższego stopnia. Na postanowienie oddalające skargę przysługuje zażalenie. Natomiast na rozstrzygnięcie organu rozpoznającego zażalenie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Uwzględniając przytoczoną argumentację Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.