II SAB/Gl 51/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. G. na bezczynność Wójta Gminy P. w przedmiocie niewykonania decyzji w sprawie rozbiórki budowli w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu postanawia: oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy. Skarżący J. G. na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu. Z treści formularza wynika, że strona skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną. Wnioskodawca wraz z żoną otrzymują świadczenia emerytalne w łącznej kwocie 2.200 zł. W skład majątku skarżącego wchodzi nieruchomość rolna o powierzchni 2 ha. Skarżący nie posiada żadnych oszczędności, papierów wartościowych ani też przedmiotów, których wartość przekraczałaby 3.000 euro. Na wezwanie Sądu skarżący w piśmie z dnia 26 października 2012 r. oświadczył, że wraz z żoną zamieszkuje w domu, który przepisał synowi i jego rodzinie oraz nadesłał dokumenty obrazujące swoją sytuację materialną. Z nadesłanego dowodu wypłaty oraz polecenia przelewu wynika, że skarżący wraz z żoną pobierają świadczenia z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w łącznej wysokości 2.607,84 zł. Przedstawione rachunki związane z opłatami za energię elektryczną, usługi telekomunikacji, gaz i wodę opiewają na łączną kwotę w wysokości 888,22 zł. Skarżący dołączył również kserokopię zaświadczenia lekarskiego z dnia [...] r. informującego, że J. G. od wielu lat jest leczony w poradni ogólnej ZOZ w K. oraz w wielu poradniach specjalistycznych i wielospecjalistycznych oraz, że wymaga on dalszego stałego leczenia i rehabilitacji. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje: Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2012 r. poz.270 – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 P.p.s.a. może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Mając na uwadze sytuację materialną skarżącego uznano, że brak jest podstaw do uwzględnienia złożonego przezeń wniosku, albowiem jego sytuacja materialna nie jest na tyle ciężka, aby uzasadnionym było zarówno zwolnienie go od kosztów sądowych, które na obecnym etapie postępowania sprowadzają się do uiszczenia ewentualnego wpisu od skargi kasacyjnej w wysokości 100 zł, jak i ustanowienie fachowego pełnomocnika z urzędu. J. G. wraz z żoną uzyskuje stały miesięczny dochód w wysokości 2.607,84 zł. Jego stałe, udokumentowane wydatki obejmujące opłaty za energię elektryczną, wodę, usługi telekomunikacji oraz gaz i kształtują się na poziomie około 900 zł. Innych wydatków skarżący nie udokumentował, w szczególności pomimo nadesłanego zaświadczenia o stanie zdrowia nie wykazał wydatków jakie ponosi z tego tytułu. Stąd wniosek, że sytuacja materialna skarżącego nie jest na tyle ciężka aby koniecznym było przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym. Przypomnieć bowiem trzeba, że ta forma prawa pomocy została przewidziana dla osób znajdujących się w wyjątkowo ciężkiej sytuacji materialnej, których dochody pozwalają na zaspokojenie podstawowych potrzeb egzystencjalnych. Tego rodzaju konstatacji nie sposób uczynić względem J. G. Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 tej ustawy, orzeczono jak w sentencji postanowienia.